HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adhibeo — definition

Conjugation of adhibeo

Regular CEFR B1
[aˈdɪ.be.oː]

to attend (to), handle, look after Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adhibeō
tū adhibēs
is / ea / id adhibet
nōs adhibēmus
vōs adhibētis
eī / eae / ea adhibent
Indicātīvus imperfectum
ego adhibēbam
tū adhibēbās
is / ea / id adhibēbat
nōs adhibēbāmus
vōs adhibēbātis
eī / eae / ea adhibēbant
Indicātīvus futūrum
ego adhibēbō
tū adhibēbis
is / ea / id adhibēbit
nōs adhibēbimus
vōs adhibēbitis
eī / eae / ea adhibēbunt
Indicātīvus perfectum
ego adhibuī
tū adhibuistī
is / ea / id adhibuit
nōs adhibuimus
vōs adhibuistis
eī / eae / ea adhibuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adhibueram
tū adhibuerās
is / ea / id adhibuerat
nōs adhibuerāmus
vōs adhibuerātis
eī / eae / ea adhibuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adhibuerō
tū adhibueris
is / ea / id adhibuerit
nōs adhibuerimus
vōs adhibueritis
eī / eae / ea adhibuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adhibeam
tū adhibeās
is / ea / id adhibeat
nōs adhibeāmus
vōs adhibeātis
eī / eae / ea adhibeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adhibērem
tū adhibērēs
is / ea / id adhibēret
nōs adhibērēmus
vōs adhibērētis
eī / eae / ea adhibērent
Coniūnctīvus perfectum
ego adhibuerim
tū adhibuerīs
is / ea / id adhibuerit
nōs adhibuerīmus
vōs adhibuerītis
eī / eae / ea adhibuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adhibuissem
tū adhibuissēs
is / ea / id adhibuisset
nōs adhibuissēmus
vōs adhibuissētis
eī / eae / ea adhibuissent
Imperātīvus praesēns
tū adhibē
vōs adhibēte
Imperātīvus futūrum
tū adhibētō
is / ea / id adhibētō
vōs adhibētōte
eī / eae / ea adhibentō
Īnfīnītīvus praesēns
— adhibēre
Īnfīnītīvus perfectum
— adhibuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adhibitūrum esse
Participium praesēns
— adhibēns
Participium futūrum
— adhibitūrus
Gerundium (genitīvus)
— adhibendī
Gerundium (datīvus)
— adhibendō
Gerundium (accūsātīvus)
— adhibendum
Gerundium (ablātīvus)
— adhibendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adhibitum
Supīnum (ablātīvus)
— adhibitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adhibeor
tū adhibēris
is / ea / id adhibētur
nōs adhibēmur
vōs adhibēminī
eī / eae / ea adhibentur
Indicātīvus imperfectum
ego adhibēbar
tū adhibēbāris
is / ea / id adhibēbātur
nōs adhibēbāmur
vōs adhibēbāminī
eī / eae / ea adhibēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adhibēbor
tū adhibēberis
is / ea / id adhibēbitur
nōs adhibēbimur
vōs adhibēbiminī
eī / eae / ea adhibēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adhibear
tū adhibeāris
is / ea / id adhibeātur
nōs adhibeāmur
vōs adhibeāminī
eī / eae / ea adhibeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adhibērer
tū adhibērēris
is / ea / id adhibērētur
nōs adhibērēmur
vōs adhibērēminī
eī / eae / ea adhibērentur
Imperātīvus praesēns
tū adhibēre
vōs adhibēminī
Imperātīvus futūrum
tū adhibētor
is / ea / id adhibētor
eī / eae / ea adhibentor
Īnfīnītīvus praesēns
— adhibērī
Īnfīnītīvus perfectum
— adhibitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adhibitum īrī
Participium perfectum
— adhibitus
Participium futūrum
— adhibendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary