HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adfirmo — definición

Conjugation of adfirmo

Regular CEFR B1
/[atˈfɪr.moː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adfirmō
adfirmās
is / ea / id adfirmat
nōs adfirmāmus
vōs adfirmātis
eī / eae / ea adfirmant
Indicātīvus imperfectum
ego adfirmābam
adfirmābās
is / ea / id adfirmābat
nōs adfirmābāmus
vōs adfirmābātis
eī / eae / ea adfirmābant
Indicātīvus futūrum
ego adfirmābō
adfirmābis
is / ea / id adfirmābit
nōs adfirmābimus
vōs adfirmābitis
eī / eae / ea adfirmābunt
Indicātīvus perfectum
ego adfirmāvī
adfirmāvistī
is / ea / id adfirmāvit
nōs adfirmāvimus
vōs adfirmāvistis
eī / eae / ea adfirmāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adfirmāveram
adfirmāverās
is / ea / id adfirmāverat
nōs adfirmāverāmus
vōs adfirmāverātis
eī / eae / ea adfirmāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adfirmāverō
adfirmāveris
is / ea / id adfirmāverit
nōs adfirmāverimus
vōs adfirmāveritis
eī / eae / ea adfirmāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adfirmem
adfirmēs
is / ea / id adfirmet
nōs adfirmēmus
vōs adfirmētis
eī / eae / ea adfirment
Coniūnctīvus imperfectum
ego adfirmārem
adfirmārēs
is / ea / id adfirmāret
nōs adfirmārēmus
vōs adfirmārētis
eī / eae / ea adfirmārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adfirmāverim
adfirmāverīs
is / ea / id adfirmāverit
nōs adfirmāverīmus
vōs adfirmāverītis
eī / eae / ea adfirmāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adfirmāvissem
adfirmāvissēs
is / ea / id adfirmāvisset
nōs adfirmāvissēmus
vōs adfirmāvissētis
eī / eae / ea adfirmāvissent
Imperātīvus praesēns
adfirmā
vōs adfirmāte
Imperātīvus futūrum
adfirmātō
is / ea / id adfirmātō
vōs adfirmātōte
eī / eae / ea adfirmantō
Īnfīnītīvus praesēns
adfirmāre
Īnfīnītīvus perfectum
adfirmāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
adfirmātūrum esse
Participium praesēns
adfirmāns
Participium futūrum
adfirmātūrus
Gerundium (genitīvus)
adfirmandī
Gerundium (datīvus)
adfirmandō
Gerundium (accūsātīvus)
adfirmandum
Gerundium (ablātīvus)
adfirmandō
Supīnum (accūsātīvus)
adfirmātum
Supīnum (ablātīvus)
adfirmātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adfirmor
adfirmāris
is / ea / id adfirmātur
nōs adfirmāmur
vōs adfirmāminī
eī / eae / ea adfirmantur
Indicātīvus imperfectum
ego adfirmābar
adfirmābāris
is / ea / id adfirmābātur
nōs adfirmābāmur
vōs adfirmābāminī
eī / eae / ea adfirmābantur
Indicātīvus futūrum
ego adfirmābor
adfirmāberis
is / ea / id adfirmābitur
nōs adfirmābimur
vōs adfirmābiminī
eī / eae / ea adfirmābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adfirmer
adfirmēris
is / ea / id adfirmētur
nōs adfirmēmur
vōs adfirmēminī
eī / eae / ea adfirmentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adfirmārer
adfirmārēris
is / ea / id adfirmārētur
nōs adfirmārēmur
vōs adfirmārēminī
eī / eae / ea adfirmārentur
Imperātīvus praesēns
adfirmāre
vōs adfirmāminī
Imperātīvus futūrum
adfirmātor
is / ea / id adfirmātor
eī / eae / ea adfirmantor
Īnfīnītīvus praesēns
adfirmārī
Īnfīnītīvus perfectum
adfirmātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adfirmātum īrī
Participium perfectum
adfirmātus
Participium futūrum
adfirmandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary