HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adfingo — definición

Conjugation of adfingo

Regular CEFR B1
/[atˈfɪŋ.ɡoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adfingō
adfingis
is / ea / id adfingit
nōs adfingimus
vōs adfingitis
eī / eae / ea adfingunt
Indicātīvus imperfectum
ego adfingēbam
adfingēbās
is / ea / id adfingēbat
nōs adfingēbāmus
vōs adfingēbātis
eī / eae / ea adfingēbant
Indicātīvus futūrum
ego adfingam
adfingēs
is / ea / id adfinget
nōs adfingēmus
vōs adfingētis
eī / eae / ea adfingent
Indicātīvus perfectum
ego adfīnxī
adfīnxistī
is / ea / id adfīnxit
nōs adfīnximus
vōs adfīnxistis
eī / eae / ea adfīnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adfīnxeram
adfīnxerās
is / ea / id adfīnxerat
nōs adfīnxerāmus
vōs adfīnxerātis
eī / eae / ea adfīnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adfīnxerō
adfīnxeris
is / ea / id adfīnxerit
nōs adfīnxerimus
vōs adfīnxeritis
eī / eae / ea adfīnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adfingam
adfingās
is / ea / id adfingat
nōs adfingāmus
vōs adfingātis
eī / eae / ea adfingant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adfingerem
adfingerēs
is / ea / id adfingeret
nōs adfingerēmus
vōs adfingerētis
eī / eae / ea adfingerent
Coniūnctīvus perfectum
ego adfīnxerim
adfīnxerīs
is / ea / id adfīnxerit
nōs adfīnxerīmus
vōs adfīnxerītis
eī / eae / ea adfīnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adfīnxissem
adfīnxissēs
is / ea / id adfīnxisset
nōs adfīnxissēmus
vōs adfīnxissētis
eī / eae / ea adfīnxissent
Imperātīvus praesēns
adfinge
vōs adfingite
Imperātīvus futūrum
adfingitō
is / ea / id adfingitō
vōs adfingitōte
eī / eae / ea adfinguntō
Īnfīnītīvus praesēns
adfingere
Īnfīnītīvus perfectum
adfīnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
adfictūrum esse
Participium praesēns
adfingēns
Participium futūrum
adfictūrus
Gerundium (genitīvus)
adfingendī
Gerundium (datīvus)
adfingendō
Gerundium (accūsātīvus)
adfingendum
Gerundium (ablātīvus)
adfingendō
Supīnum (accūsātīvus)
adfictum
Supīnum (ablātīvus)
adfictū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adfingor
adfingeris
is / ea / id adfingitur
nōs adfingimur
vōs adfingiminī
eī / eae / ea adfinguntur
Indicātīvus imperfectum
ego adfingēbar
adfingēbāris
is / ea / id adfingēbātur
nōs adfingēbāmur
vōs adfingēbāminī
eī / eae / ea adfingēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adfingar
adfingēris
is / ea / id adfingētur
nōs adfingēmur
vōs adfingēminī
eī / eae / ea adfingentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adfingar
adfingāris
is / ea / id adfingātur
nōs adfingāmur
vōs adfingāminī
eī / eae / ea adfingantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adfingerer
adfingerēris
is / ea / id adfingerētur
nōs adfingerēmur
vōs adfingerēminī
eī / eae / ea adfingerentur
Imperātīvus praesēns
adfingere
vōs adfingiminī
Imperātīvus futūrum
adfingitor
is / ea / id adfingitor
eī / eae / ea adfinguntor
Īnfīnītīvus praesēns
adfingī
Īnfīnītīvus perfectum
adfictum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adfictum īrī
Participium perfectum
adfictus
Participium futūrum
adfingendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary