HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adfiguro — definición

Conjugation of adfiguro

Regular CEFR B2
/[at.fɪˈɡuː.roː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adfigūrō
adfigūrās
is / ea / id adfigūrat
nōs adfigūrāmus
vōs adfigūrātis
eī / eae / ea adfigūrant
Indicātīvus imperfectum
ego adfigūrābam
adfigūrābās
is / ea / id adfigūrābat
nōs adfigūrābāmus
vōs adfigūrābātis
eī / eae / ea adfigūrābant
Indicātīvus futūrum
ego adfigūrābō
adfigūrābis
is / ea / id adfigūrābit
nōs adfigūrābimus
vōs adfigūrābitis
eī / eae / ea adfigūrābunt
Indicātīvus perfectum
ego adfigūrāvī
adfigūrāvistī
is / ea / id adfigūrāvit
nōs adfigūrāvimus
vōs adfigūrāvistis
eī / eae / ea adfigūrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adfigūrāveram
adfigūrāverās
is / ea / id adfigūrāverat
nōs adfigūrāverāmus
vōs adfigūrāverātis
eī / eae / ea adfigūrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adfigūrāverō
adfigūrāveris
is / ea / id adfigūrāverit
nōs adfigūrāverimus
vōs adfigūrāveritis
eī / eae / ea adfigūrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adfigūrem
adfigūrēs
is / ea / id adfigūret
nōs adfigūrēmus
vōs adfigūrētis
eī / eae / ea adfigūrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adfigūrārem
adfigūrārēs
is / ea / id adfigūrāret
nōs adfigūrārēmus
vōs adfigūrārētis
eī / eae / ea adfigūrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adfigūrāverim
adfigūrāverīs
is / ea / id adfigūrāverit
nōs adfigūrāverīmus
vōs adfigūrāverītis
eī / eae / ea adfigūrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adfigūrāvissem
adfigūrāvissēs
is / ea / id adfigūrāvisset
nōs adfigūrāvissēmus
vōs adfigūrāvissētis
eī / eae / ea adfigūrāvissent
Imperātīvus praesēns
adfigūrā
vōs adfigūrāte
Imperātīvus futūrum
adfigūrātō
is / ea / id adfigūrātō
vōs adfigūrātōte
eī / eae / ea adfigūrantō
Īnfīnītīvus praesēns
adfigūrāre
Īnfīnītīvus perfectum
adfigūrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
adfigūrātūrum esse
Participium praesēns
adfigūrāns
Participium futūrum
adfigūrātūrus
Gerundium (genitīvus)
adfigūrandī
Gerundium (datīvus)
adfigūrandō
Gerundium (accūsātīvus)
adfigūrandum
Gerundium (ablātīvus)
adfigūrandō
Supīnum (accūsātīvus)
adfigūrātum
Supīnum (ablātīvus)
adfigūrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adfigūror
adfigūrāris
is / ea / id adfigūrātur
nōs adfigūrāmur
vōs adfigūrāminī
eī / eae / ea adfigūrantur
Indicātīvus imperfectum
ego adfigūrābar
adfigūrābāris
is / ea / id adfigūrābātur
nōs adfigūrābāmur
vōs adfigūrābāminī
eī / eae / ea adfigūrābantur
Indicātīvus futūrum
ego adfigūrābor
adfigūrāberis
is / ea / id adfigūrābitur
nōs adfigūrābimur
vōs adfigūrābiminī
eī / eae / ea adfigūrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adfigūrer
adfigūrēris
is / ea / id adfigūrētur
nōs adfigūrēmur
vōs adfigūrēminī
eī / eae / ea adfigūrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adfigūrārer
adfigūrārēris
is / ea / id adfigūrārētur
nōs adfigūrārēmur
vōs adfigūrārēminī
eī / eae / ea adfigūrārentur
Imperātīvus praesēns
adfigūrāre
vōs adfigūrāminī
Imperātīvus futūrum
adfigūrātor
is / ea / id adfigūrātor
eī / eae / ea adfigūrantor
Īnfīnītīvus praesēns
adfigūrārī
Īnfīnītīvus perfectum
adfigūrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adfigūrātum īrī
Participium perfectum
adfigūrātus
Participium futūrum
adfigūrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary