HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adfero — definition

Conjugation of adfero

Regular CEFR B1
[ˈat.fɛ.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adferō
tū adfers
is / ea / id adfert
nōs adferimus
vōs adfertis
eī / eae / ea adferunt
Indicātīvus imperfectum
ego adferēbam
tū adferēbās
is / ea / id adferēbat
nōs adferēbāmus
vōs adferēbātis
eī / eae / ea adferēbant
Indicātīvus futūrum
ego adferam
tū adferēs
is / ea / id adferet
nōs adferēmus
vōs adferētis
eī / eae / ea adferent
Indicātīvus perfectum
ego adtulī
tū adtulistī
is / ea / id adtulit
nōs adtulimus
vōs adtulistis
eī / eae / ea adtulērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adtuleram
tū adtulerās
is / ea / id adtulerat
nōs adtulerāmus
vōs adtulerātis
eī / eae / ea adtulerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adtulerō
tū adtuleris
is / ea / id adtulerit
nōs adtulerimus
vōs adtuleritis
eī / eae / ea adtulerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adferam
tū adferās
is / ea / id adferat
nōs adferāmus
vōs adferātis
eī / eae / ea adferant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adferrem
tū adferrēs
is / ea / id adferret
nōs adferrēmus
vōs adferrētis
eī / eae / ea adferrent
Coniūnctīvus perfectum
ego adtulerim
tū adtulerīs
is / ea / id adtulerit
nōs adtulerīmus
vōs adtulerītis
eī / eae / ea adtulerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adtulissem
tū adtulissēs
is / ea / id adtulisset
nōs adtulissēmus
vōs adtulissētis
eī / eae / ea adtulissent
Imperātīvus praesēns
tū adfer
vōs adferte
Imperātīvus futūrum
tū adfertō
is / ea / id adfertō
vōs adfertōte
eī / eae / ea adferuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— adferre
Īnfīnītīvus perfectum
— adtulisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adlātūrum esse
Participium praesēns
— adferēns
Participium futūrum
— adlātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adferendī
Gerundium (datīvus)
— adferendō
Gerundium (accūsātīvus)
— adferendum
Gerundium (ablātīvus)
— adferendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adlātum
Supīnum (ablātīvus)
— adlātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adferor
tū adferris
is / ea / id adfertur
nōs adferimur
vōs adferiminī
eī / eae / ea adferuntur
Indicātīvus imperfectum
ego adferēbar
tū adferēbāris
is / ea / id adferēbātur
nōs adferēbāmur
vōs adferēbāminī
eī / eae / ea adferēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adferar
tū adferēris
is / ea / id adferētur
nōs adferēmur
vōs adferēminī
eī / eae / ea adferentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adferar
tū adferāris
is / ea / id adferātur
nōs adferāmur
vōs adferāminī
eī / eae / ea adferantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adferrer
tū adferrēris
is / ea / id adferrētur
nōs adferrēmur
vōs adferrēminī
eī / eae / ea adferrentur
Imperātīvus praesēns
tū adferre
vōs adferiminī
Imperātīvus futūrum
tū adfertor
is / ea / id adfertor
eī / eae / ea adferuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— adferrī
Īnfīnītīvus perfectum
— adlātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adlātum īrī
Participium perfectum
— adlātus
Participium futūrum
— adferendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary