Conjugation of addoceo
/[adˈdɔ.ke.oː]/to teach something (new or in addition to) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | addoceō |
| tū | addocēs |
| is / ea / id | addocet |
| nōs | addocēmus |
| vōs | addocētis |
| eī / eae / ea | addocent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | addocēbam |
| tū | addocēbās |
| is / ea / id | addocēbat |
| nōs | addocēbāmus |
| vōs | addocēbātis |
| eī / eae / ea | addocēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | addocēbō |
| tū | addocēbis |
| is / ea / id | addocēbit |
| nōs | addocēbimus |
| vōs | addocēbitis |
| eī / eae / ea | addocēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | addocuī |
| tū | addocuistī |
| is / ea / id | addocuit |
| nōs | addocuimus |
| vōs | addocuistis |
| eī / eae / ea | addocuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | addocueram |
| tū | addocuerās |
| is / ea / id | addocuerat |
| nōs | addocuerāmus |
| vōs | addocuerātis |
| eī / eae / ea | addocuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | addocuerō |
| tū | addocueris |
| is / ea / id | addocuerit |
| nōs | addocuerimus |
| vōs | addocueritis |
| eī / eae / ea | addocuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | addoceam |
| tū | addoceās |
| is / ea / id | addoceat |
| nōs | addoceāmus |
| vōs | addoceātis |
| eī / eae / ea | addoceant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | addocērem |
| tū | addocērēs |
| is / ea / id | addocēret |
| nōs | addocērēmus |
| vōs | addocērētis |
| eī / eae / ea | addocērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | addocuerim |
| tū | addocuerīs |
| is / ea / id | addocuerit |
| nōs | addocuerīmus |
| vōs | addocuerītis |
| eī / eae / ea | addocuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | addocuissem |
| tū | addocuissēs |
| is / ea / id | addocuisset |
| nōs | addocuissēmus |
| vōs | addocuissētis |
| eī / eae / ea | addocuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | addocē |
| vōs | addocēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | addocētō |
| is / ea / id | addocētō |
| vōs | addocētōte |
| eī / eae / ea | addocentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | addocēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | addocuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | addoctūrum esse |
Participium praesēns
| — | addocēns |
Participium futūrum
| — | addoctūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | addocendī |
Gerundium (datīvus)
| — | addocendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | addocendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | addocendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | addoctum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | addoctū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | addoceor |
| tū | addocēris |
| is / ea / id | addocētur |
| nōs | addocēmur |
| vōs | addocēminī |
| eī / eae / ea | addocentur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | addocēbar |
| tū | addocēbāris |
| is / ea / id | addocēbātur |
| nōs | addocēbāmur |
| vōs | addocēbāminī |
| eī / eae / ea | addocēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | addocēbor |
| tū | addocēberis |
| is / ea / id | addocēbitur |
| nōs | addocēbimur |
| vōs | addocēbiminī |
| eī / eae / ea | addocēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | addocear |
| tū | addoceāris |
| is / ea / id | addoceātur |
| nōs | addoceāmur |
| vōs | addoceāminī |
| eī / eae / ea | addoceantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | addocērer |
| tū | addocērēris |
| is / ea / id | addocērētur |
| nōs | addocērēmur |
| vōs | addocērēminī |
| eī / eae / ea | addocērentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | addocēre |
| vōs | addocēminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | addocētor |
| is / ea / id | addocētor |
| eī / eae / ea | addocentor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | addocērī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | addoctum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | addoctum īrī |
Participium perfectum
| — | addoctus |
Participium futūrum
| — | addocendus |