HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← addoceo — definition

Conjugation of addoceo

Regular CEFR B1
[adˈdɔ.ke.oː]

to teach something (new or in addition to) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego addoceō
tū addocēs
is / ea / id addocet
nōs addocēmus
vōs addocētis
eī / eae / ea addocent
Indicātīvus imperfectum
ego addocēbam
tū addocēbās
is / ea / id addocēbat
nōs addocēbāmus
vōs addocēbātis
eī / eae / ea addocēbant
Indicātīvus futūrum
ego addocēbō
tū addocēbis
is / ea / id addocēbit
nōs addocēbimus
vōs addocēbitis
eī / eae / ea addocēbunt
Indicātīvus perfectum
ego addocuī
tū addocuistī
is / ea / id addocuit
nōs addocuimus
vōs addocuistis
eī / eae / ea addocuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego addocueram
tū addocuerās
is / ea / id addocuerat
nōs addocuerāmus
vōs addocuerātis
eī / eae / ea addocuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego addocuerō
tū addocueris
is / ea / id addocuerit
nōs addocuerimus
vōs addocueritis
eī / eae / ea addocuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego addoceam
tū addoceās
is / ea / id addoceat
nōs addoceāmus
vōs addoceātis
eī / eae / ea addoceant
Coniūnctīvus imperfectum
ego addocērem
tū addocērēs
is / ea / id addocēret
nōs addocērēmus
vōs addocērētis
eī / eae / ea addocērent
Coniūnctīvus perfectum
ego addocuerim
tū addocuerīs
is / ea / id addocuerit
nōs addocuerīmus
vōs addocuerītis
eī / eae / ea addocuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego addocuissem
tū addocuissēs
is / ea / id addocuisset
nōs addocuissēmus
vōs addocuissētis
eī / eae / ea addocuissent
Imperātīvus praesēns
tū addocē
vōs addocēte
Imperātīvus futūrum
tū addocētō
is / ea / id addocētō
vōs addocētōte
eī / eae / ea addocentō
Īnfīnītīvus praesēns
— addocēre
Īnfīnītīvus perfectum
— addocuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— addoctūrum esse
Participium praesēns
— addocēns
Participium futūrum
— addoctūrus
Gerundium (genitīvus)
— addocendī
Gerundium (datīvus)
— addocendō
Gerundium (accūsātīvus)
— addocendum
Gerundium (ablātīvus)
— addocendō
Supīnum (accūsātīvus)
— addoctum
Supīnum (ablātīvus)
— addoctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego addoceor
tū addocēris
is / ea / id addocētur
nōs addocēmur
vōs addocēminī
eī / eae / ea addocentur
Indicātīvus imperfectum
ego addocēbar
tū addocēbāris
is / ea / id addocēbātur
nōs addocēbāmur
vōs addocēbāminī
eī / eae / ea addocēbantur
Indicātīvus futūrum
ego addocēbor
tū addocēberis
is / ea / id addocēbitur
nōs addocēbimur
vōs addocēbiminī
eī / eae / ea addocēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego addocear
tū addoceāris
is / ea / id addoceātur
nōs addoceāmur
vōs addoceāminī
eī / eae / ea addoceantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego addocērer
tū addocērēris
is / ea / id addocērētur
nōs addocērēmur
vōs addocērēminī
eī / eae / ea addocērentur
Imperātīvus praesēns
tū addocēre
vōs addocēminī
Imperātīvus futūrum
tū addocētor
is / ea / id addocētor
eī / eae / ea addocentor
Īnfīnītīvus praesēns
— addocērī
Īnfīnītīvus perfectum
— addoctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— addoctum īrī
Participium perfectum
— addoctus
Participium futūrum
— addocendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary