HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adcurro — definition

Conjugation of adcurro

Regular CEFR B1
[akˈkʊr.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adcurrō
tū adcurris
is / ea / id adcurrit
nōs adcurrimus
vōs adcurritis
eī / eae / ea adcurrunt
Indicātīvus imperfectum
ego adcurrēbam
tū adcurrēbās
is / ea / id adcurrēbat
nōs adcurrēbāmus
vōs adcurrēbātis
eī / eae / ea adcurrēbant
Indicātīvus futūrum
ego adcurram
tū adcurrēs
is / ea / id adcurret
nōs adcurrēmus
vōs adcurrētis
eī / eae / ea adcurrent
Indicātīvus perfectum
ego adcurrī
tū adcurristī
is / ea / id adcurrit
nōs adcurrimus
vōs adcurristis
eī / eae / ea adcurrērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adcurreram
tū adcurrerās
is / ea / id adcurrerat
nōs adcurrerāmus
vōs adcurrerātis
eī / eae / ea adcurrerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adcurrerō
tū adcurreris
is / ea / id adcurrerit
nōs adcurrerimus
vōs adcurreritis
eī / eae / ea adcurrerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adcurram
tū adcurrās
is / ea / id adcurrat
nōs adcurrāmus
vōs adcurrātis
eī / eae / ea adcurrant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adcurrerem
tū adcurrerēs
is / ea / id adcurreret
nōs adcurrerēmus
vōs adcurrerētis
eī / eae / ea adcurrerent
Coniūnctīvus perfectum
ego adcurrerim
tū adcurrerīs
is / ea / id adcurrerit
nōs adcurrerīmus
vōs adcurrerītis
eī / eae / ea adcurrerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adcurrissem
tū adcurrissēs
is / ea / id adcurrisset
nōs adcurrissēmus
vōs adcurrissētis
eī / eae / ea adcurrissent
Imperātīvus praesēns
tū adcurre
vōs adcurrite
Imperātīvus futūrum
tū adcurritō
is / ea / id adcurritō
vōs adcurritōte
eī / eae / ea adcurruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— adcurrere
Īnfīnītīvus perfectum
— adcurrisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adcursūrum esse
Participium praesēns
— adcurrēns
Participium futūrum
— adcursūrus
Gerundium (genitīvus)
— adcurrendī
Gerundium (datīvus)
— adcurrendō
Gerundium (accūsātīvus)
— adcurrendum
Gerundium (ablātīvus)
— adcurrendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adcursum
Supīnum (ablātīvus)
— adcursū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adcurror
tū adcurreris
is / ea / id adcurritur
nōs adcurrimur
vōs adcurriminī
eī / eae / ea adcurruntur
Indicātīvus imperfectum
ego adcurrēbar
tū adcurrēbāris
is / ea / id adcurrēbātur
nōs adcurrēbāmur
vōs adcurrēbāminī
eī / eae / ea adcurrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adcurrar
tū adcurrēris
is / ea / id adcurrētur
nōs adcurrēmur
vōs adcurrēminī
eī / eae / ea adcurrentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adcurrar
tū adcurrāris
is / ea / id adcurrātur
nōs adcurrāmur
vōs adcurrāminī
eī / eae / ea adcurrantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adcurrerer
tū adcurrerēris
is / ea / id adcurrerētur
nōs adcurrerēmur
vōs adcurrerēminī
eī / eae / ea adcurrerentur
Imperātīvus praesēns
tū adcurrere
vōs adcurriminī
Imperātīvus futūrum
tū adcurritor
is / ea / id adcurritor
eī / eae / ea adcurruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— adcurrī
Īnfīnītīvus perfectum
— adcursum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adcursum īrī
Participium perfectum
— adcursus
Participium futūrum
— adcurrendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary