HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adcurro — definición

Conjugation of adcurro

Regular CEFR B1
/[akˈkʊr.roː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adcurrō
adcurris
is / ea / id adcurrit
nōs adcurrimus
vōs adcurritis
eī / eae / ea adcurrunt
Indicātīvus imperfectum
ego adcurrēbam
adcurrēbās
is / ea / id adcurrēbat
nōs adcurrēbāmus
vōs adcurrēbātis
eī / eae / ea adcurrēbant
Indicātīvus futūrum
ego adcurram
adcurrēs
is / ea / id adcurret
nōs adcurrēmus
vōs adcurrētis
eī / eae / ea adcurrent
Indicātīvus perfectum
ego adcurrī
adcurristī
is / ea / id adcurrit
nōs adcurrimus
vōs adcurristis
eī / eae / ea adcurrērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adcurreram
adcurrerās
is / ea / id adcurrerat
nōs adcurrerāmus
vōs adcurrerātis
eī / eae / ea adcurrerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adcurrerō
adcurreris
is / ea / id adcurrerit
nōs adcurrerimus
vōs adcurreritis
eī / eae / ea adcurrerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adcurram
adcurrās
is / ea / id adcurrat
nōs adcurrāmus
vōs adcurrātis
eī / eae / ea adcurrant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adcurrerem
adcurrerēs
is / ea / id adcurreret
nōs adcurrerēmus
vōs adcurrerētis
eī / eae / ea adcurrerent
Coniūnctīvus perfectum
ego adcurrerim
adcurrerīs
is / ea / id adcurrerit
nōs adcurrerīmus
vōs adcurrerītis
eī / eae / ea adcurrerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adcurrissem
adcurrissēs
is / ea / id adcurrisset
nōs adcurrissēmus
vōs adcurrissētis
eī / eae / ea adcurrissent
Imperātīvus praesēns
adcurre
vōs adcurrite
Imperātīvus futūrum
adcurritō
is / ea / id adcurritō
vōs adcurritōte
eī / eae / ea adcurruntō
Īnfīnītīvus praesēns
adcurrere
Īnfīnītīvus perfectum
adcurrisse
Īnfīnītīvus futūrum
adcursūrum esse
Participium praesēns
adcurrēns
Participium futūrum
adcursūrus
Gerundium (genitīvus)
adcurrendī
Gerundium (datīvus)
adcurrendō
Gerundium (accūsātīvus)
adcurrendum
Gerundium (ablātīvus)
adcurrendō
Supīnum (accūsātīvus)
adcursum
Supīnum (ablātīvus)
adcursū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adcurror
adcurreris
is / ea / id adcurritur
nōs adcurrimur
vōs adcurriminī
eī / eae / ea adcurruntur
Indicātīvus imperfectum
ego adcurrēbar
adcurrēbāris
is / ea / id adcurrēbātur
nōs adcurrēbāmur
vōs adcurrēbāminī
eī / eae / ea adcurrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adcurrar
adcurrēris
is / ea / id adcurrētur
nōs adcurrēmur
vōs adcurrēminī
eī / eae / ea adcurrentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adcurrar
adcurrāris
is / ea / id adcurrātur
nōs adcurrāmur
vōs adcurrāminī
eī / eae / ea adcurrantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adcurrerer
adcurrerēris
is / ea / id adcurrerētur
nōs adcurrerēmur
vōs adcurrerēminī
eī / eae / ea adcurrerentur
Imperātīvus praesēns
adcurrere
vōs adcurriminī
Imperātīvus futūrum
adcurritor
is / ea / id adcurritor
eī / eae / ea adcurruntor
Īnfīnītīvus praesēns
adcurrī
Īnfīnītīvus perfectum
adcursum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adcursum īrī
Participium perfectum
adcursus
Participium futūrum
adcurrendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary