HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adcuro — definition

Conjugation of adcuro

Regular CEFR B1
[akˈkuː.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adcūrō
tū adcūrās
is / ea / id adcūrat
nōs adcūrāmus
vōs adcūrātis
eī / eae / ea adcūrant
Indicātīvus imperfectum
ego adcūrābam
tū adcūrābās
is / ea / id adcūrābat
nōs adcūrābāmus
vōs adcūrābātis
eī / eae / ea adcūrābant
Indicātīvus futūrum
ego adcūrābō
tū adcūrābis
is / ea / id adcūrābit
nōs adcūrābimus
vōs adcūrābitis
eī / eae / ea adcūrābunt
Indicātīvus perfectum
ego adcūrāvī
tū adcūrāvistī
is / ea / id adcūrāvit
nōs adcūrāvimus
vōs adcūrāvistis
eī / eae / ea adcūrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adcūrāveram
tū adcūrāverās
is / ea / id adcūrāverat
nōs adcūrāverāmus
vōs adcūrāverātis
eī / eae / ea adcūrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adcūrāverō
tū adcūrāveris
is / ea / id adcūrāverit
nōs adcūrāverimus
vōs adcūrāveritis
eī / eae / ea adcūrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adcūrem
tū adcūrēs
is / ea / id adcūret
nōs adcūrēmus
vōs adcūrētis
eī / eae / ea adcūrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adcūrārem
tū adcūrārēs
is / ea / id adcūrāret
nōs adcūrārēmus
vōs adcūrārētis
eī / eae / ea adcūrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adcūrāverim
tū adcūrāverīs
is / ea / id adcūrāverit
nōs adcūrāverīmus
vōs adcūrāverītis
eī / eae / ea adcūrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adcūrāvissem
tū adcūrāvissēs
is / ea / id adcūrāvisset
nōs adcūrāvissēmus
vōs adcūrāvissētis
eī / eae / ea adcūrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adcūrā
vōs adcūrāte
Imperātīvus futūrum
tū adcūrātō
is / ea / id adcūrātō
vōs adcūrātōte
eī / eae / ea adcūrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adcūrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adcūrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adcūrātūrum esse
Participium praesēns
— adcūrāns
Participium futūrum
— adcūrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adcūrandī
Gerundium (datīvus)
— adcūrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adcūrandum
Gerundium (ablātīvus)
— adcūrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adcūrātum
Supīnum (ablātīvus)
— adcūrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adcūror
tū adcūrāris
is / ea / id adcūrātur
nōs adcūrāmur
vōs adcūrāminī
eī / eae / ea adcūrantur
Indicātīvus imperfectum
ego adcūrābar
tū adcūrābāris
is / ea / id adcūrābātur
nōs adcūrābāmur
vōs adcūrābāminī
eī / eae / ea adcūrābantur
Indicātīvus futūrum
ego adcūrābor
tū adcūrāberis
is / ea / id adcūrābitur
nōs adcūrābimur
vōs adcūrābiminī
eī / eae / ea adcūrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adcūrer
tū adcūrēris
is / ea / id adcūrētur
nōs adcūrēmur
vōs adcūrēminī
eī / eae / ea adcūrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adcūrārer
tū adcūrārēris
is / ea / id adcūrārētur
nōs adcūrārēmur
vōs adcūrārēminī
eī / eae / ea adcūrārentur
Imperātīvus praesēns
tū adcūrāre
vōs adcūrāminī
Imperātīvus futūrum
tū adcūrātor
is / ea / id adcūrātor
eī / eae / ea adcūrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adcūrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adcūrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adcūrātum īrī
Participium perfectum
— adcūrātus
Participium futūrum
— adcūrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary