HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adcumbo — definición

Conjugation of adcumbo

Regular CEFR B1
/[akˈkʊm.boː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adcumbō
adcumbis
is / ea / id adcumbit
nōs adcumbimus
vōs adcumbitis
eī / eae / ea adcumbunt
Indicātīvus imperfectum
ego adcumbēbam
adcumbēbās
is / ea / id adcumbēbat
nōs adcumbēbāmus
vōs adcumbēbātis
eī / eae / ea adcumbēbant
Indicātīvus futūrum
ego adcumbam
adcumbēs
is / ea / id adcumbet
nōs adcumbēmus
vōs adcumbētis
eī / eae / ea adcumbent
Indicātīvus perfectum
ego adcubuī
adcubuistī
is / ea / id adcubuit
nōs adcubuimus
vōs adcubuistis
eī / eae / ea adcubuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adcubueram
adcubuerās
is / ea / id adcubuerat
nōs adcubuerāmus
vōs adcubuerātis
eī / eae / ea adcubuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adcubuerō
adcubueris
is / ea / id adcubuerit
nōs adcubuerimus
vōs adcubueritis
eī / eae / ea adcubuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adcumbam
adcumbās
is / ea / id adcumbat
nōs adcumbāmus
vōs adcumbātis
eī / eae / ea adcumbant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adcumberem
adcumberēs
is / ea / id adcumberet
nōs adcumberēmus
vōs adcumberētis
eī / eae / ea adcumberent
Coniūnctīvus perfectum
ego adcubuerim
adcubuerīs
is / ea / id adcubuerit
nōs adcubuerīmus
vōs adcubuerītis
eī / eae / ea adcubuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adcubuissem
adcubuissēs
is / ea / id adcubuisset
nōs adcubuissēmus
vōs adcubuissētis
eī / eae / ea adcubuissent
Imperātīvus praesēns
adcumbe
vōs adcumbite
Imperātīvus futūrum
adcumbitō
is / ea / id adcumbitō
vōs adcumbitōte
eī / eae / ea adcumbuntō
Īnfīnītīvus praesēns
adcumbere
Īnfīnītīvus perfectum
adcubuisse
Īnfīnītīvus futūrum
adcubitūrum esse
Participium praesēns
adcumbēns
Participium futūrum
adcubitūrus
Gerundium (genitīvus)
adcumbendī
Gerundium (datīvus)
adcumbendō
Gerundium (accūsātīvus)
adcumbendum
Gerundium (ablātīvus)
adcumbendō
Supīnum (accūsātīvus)
adcubitum
Supīnum (ablātīvus)
adcubitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adcumbor
adcumberis
is / ea / id adcumbitur
nōs adcumbimur
vōs adcumbiminī
eī / eae / ea adcumbuntur
Indicātīvus imperfectum
ego adcumbēbar
adcumbēbāris
is / ea / id adcumbēbātur
nōs adcumbēbāmur
vōs adcumbēbāminī
eī / eae / ea adcumbēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adcumbar
adcumbēris
is / ea / id adcumbētur
nōs adcumbēmur
vōs adcumbēminī
eī / eae / ea adcumbentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adcumbar
adcumbāris
is / ea / id adcumbātur
nōs adcumbāmur
vōs adcumbāminī
eī / eae / ea adcumbantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adcumberer
adcumberēris
is / ea / id adcumberētur
nōs adcumberēmur
vōs adcumberēminī
eī / eae / ea adcumberentur
Imperātīvus praesēns
adcumbere
vōs adcumbiminī
Imperātīvus futūrum
adcumbitor
is / ea / id adcumbitor
eī / eae / ea adcumbuntor
Īnfīnītīvus praesēns
adcumbī
Īnfīnītīvus perfectum
adcubitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adcubitum īrī
Participium perfectum
adcubitus
Participium futūrum
adcumbendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary