HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adcumbo — definition

Conjugation of adcumbo

Regular CEFR B1
[akˈkʊm.boː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adcumbō
tū adcumbis
is / ea / id adcumbit
nōs adcumbimus
vōs adcumbitis
eī / eae / ea adcumbunt
Indicātīvus imperfectum
ego adcumbēbam
tū adcumbēbās
is / ea / id adcumbēbat
nōs adcumbēbāmus
vōs adcumbēbātis
eī / eae / ea adcumbēbant
Indicātīvus futūrum
ego adcumbam
tū adcumbēs
is / ea / id adcumbet
nōs adcumbēmus
vōs adcumbētis
eī / eae / ea adcumbent
Indicātīvus perfectum
ego adcubuī
tū adcubuistī
is / ea / id adcubuit
nōs adcubuimus
vōs adcubuistis
eī / eae / ea adcubuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adcubueram
tū adcubuerās
is / ea / id adcubuerat
nōs adcubuerāmus
vōs adcubuerātis
eī / eae / ea adcubuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adcubuerō
tū adcubueris
is / ea / id adcubuerit
nōs adcubuerimus
vōs adcubueritis
eī / eae / ea adcubuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adcumbam
tū adcumbās
is / ea / id adcumbat
nōs adcumbāmus
vōs adcumbātis
eī / eae / ea adcumbant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adcumberem
tū adcumberēs
is / ea / id adcumberet
nōs adcumberēmus
vōs adcumberētis
eī / eae / ea adcumberent
Coniūnctīvus perfectum
ego adcubuerim
tū adcubuerīs
is / ea / id adcubuerit
nōs adcubuerīmus
vōs adcubuerītis
eī / eae / ea adcubuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adcubuissem
tū adcubuissēs
is / ea / id adcubuisset
nōs adcubuissēmus
vōs adcubuissētis
eī / eae / ea adcubuissent
Imperātīvus praesēns
tū adcumbe
vōs adcumbite
Imperātīvus futūrum
tū adcumbitō
is / ea / id adcumbitō
vōs adcumbitōte
eī / eae / ea adcumbuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— adcumbere
Īnfīnītīvus perfectum
— adcubuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adcubitūrum esse
Participium praesēns
— adcumbēns
Participium futūrum
— adcubitūrus
Gerundium (genitīvus)
— adcumbendī
Gerundium (datīvus)
— adcumbendō
Gerundium (accūsātīvus)
— adcumbendum
Gerundium (ablātīvus)
— adcumbendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adcubitum
Supīnum (ablātīvus)
— adcubitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adcumbor
tū adcumberis
is / ea / id adcumbitur
nōs adcumbimur
vōs adcumbiminī
eī / eae / ea adcumbuntur
Indicātīvus imperfectum
ego adcumbēbar
tū adcumbēbāris
is / ea / id adcumbēbātur
nōs adcumbēbāmur
vōs adcumbēbāminī
eī / eae / ea adcumbēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adcumbar
tū adcumbēris
is / ea / id adcumbētur
nōs adcumbēmur
vōs adcumbēminī
eī / eae / ea adcumbentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adcumbar
tū adcumbāris
is / ea / id adcumbātur
nōs adcumbāmur
vōs adcumbāminī
eī / eae / ea adcumbantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adcumberer
tū adcumberēris
is / ea / id adcumberētur
nōs adcumberēmur
vōs adcumberēminī
eī / eae / ea adcumberentur
Imperātīvus praesēns
tū adcumbere
vōs adcumbiminī
Imperātīvus futūrum
tū adcumbitor
is / ea / id adcumbitor
eī / eae / ea adcumbuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— adcumbī
Īnfīnītīvus perfectum
— adcubitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adcubitum īrī
Participium perfectum
— adcubitus
Participium futūrum
— adcumbendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary