HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adclaro — definition

Conjugation of adclaro

Regular CEFR B1
[akˈkɫaː.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adclārō
tū adclārās
is / ea / id adclārat
nōs adclārāmus
vōs adclārātis
eī / eae / ea adclārant
Indicātīvus imperfectum
ego adclārābam
tū adclārābās
is / ea / id adclārābat
nōs adclārābāmus
vōs adclārābātis
eī / eae / ea adclārābant
Indicātīvus futūrum
ego adclārābō
tū adclārābis
is / ea / id adclārābit
nōs adclārābimus
vōs adclārābitis
eī / eae / ea adclārābunt
Indicātīvus perfectum
ego adclārāvī
tū adclārāvistī
is / ea / id adclārāvit
nōs adclārāvimus
vōs adclārāvistis
eī / eae / ea adclārāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adclārāveram
tū adclārāverās
is / ea / id adclārāverat
nōs adclārāverāmus
vōs adclārāverātis
eī / eae / ea adclārāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adclārāverō
tū adclārāveris
is / ea / id adclārāverit
nōs adclārāverimus
vōs adclārāveritis
eī / eae / ea adclārāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adclārem
tū adclārēs
is / ea / id adclāret
nōs adclārēmus
vōs adclārētis
eī / eae / ea adclārent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adclārārem
tū adclārārēs
is / ea / id adclārāret
nōs adclārārēmus
vōs adclārārētis
eī / eae / ea adclārārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adclārāverim
tū adclārāverīs
is / ea / id adclārāverit
nōs adclārāverīmus
vōs adclārāverītis
eī / eae / ea adclārāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adclārāvissem
tū adclārāvissēs
is / ea / id adclārāvisset
nōs adclārāvissēmus
vōs adclārāvissētis
eī / eae / ea adclārāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adclārā
vōs adclārāte
Imperātīvus futūrum
tū adclārātō
is / ea / id adclārātō
vōs adclārātōte
eī / eae / ea adclārantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adclārāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adclārāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adclārātūrum esse
Participium praesēns
— adclārāns
Participium futūrum
— adclārātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adclārandī
Gerundium (datīvus)
— adclārandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adclārandum
Gerundium (ablātīvus)
— adclārandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adclārātum
Supīnum (ablātīvus)
— adclārātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adclāror
tū adclārāris
is / ea / id adclārātur
nōs adclārāmur
vōs adclārāminī
eī / eae / ea adclārantur
Indicātīvus imperfectum
ego adclārābar
tū adclārābāris
is / ea / id adclārābātur
nōs adclārābāmur
vōs adclārābāminī
eī / eae / ea adclārābantur
Indicātīvus futūrum
ego adclārābor
tū adclārāberis
is / ea / id adclārābitur
nōs adclārābimur
vōs adclārābiminī
eī / eae / ea adclārābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adclārer
tū adclārēris
is / ea / id adclārētur
nōs adclārēmur
vōs adclārēminī
eī / eae / ea adclārentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adclārārer
tū adclārārēris
is / ea / id adclārārētur
nōs adclārārēmur
vōs adclārārēminī
eī / eae / ea adclārārentur
Imperātīvus praesēns
tū adclārāre
vōs adclārāminī
Imperātīvus futūrum
tū adclārātor
is / ea / id adclārātor
eī / eae / ea adclārantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adclārārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adclārātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adclārātum īrī
Participium perfectum
— adclārātus
Participium futūrum
— adclārandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary