Conjugation of adbito
to approach, to come near, to draw near Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adbītō |
| tū | adbītis |
| is / ea / id | adbītit |
| nōs | adbītimus |
| vōs | adbītitis |
| eī / eae / ea | adbītunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adbītēbam |
| tū | adbītēbās |
| is / ea / id | adbītēbat |
| nōs | adbītēbāmus |
| vōs | adbītēbātis |
| eī / eae / ea | adbītēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | adbītam |
| tū | adbītēs |
| is / ea / id | adbītet |
| nōs | adbītēmus |
| vōs | adbītētis |
| eī / eae / ea | adbītent |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adbītam |
| tū | adbītās |
| is / ea / id | adbītat |
| nōs | adbītāmus |
| vōs | adbītātis |
| eī / eae / ea | adbītant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adbīterem |
| tū | adbīterēs |
| is / ea / id | adbīteret |
| nōs | adbīterēmus |
| vōs | adbīterētis |
| eī / eae / ea | adbīterent |
Imperātīvus praesēns
| tū | adbīte |
| vōs | adbītite |
Imperātīvus futūrum
| tū | adbītitō |
| is / ea / id | adbītitō |
| vōs | adbītitōte |
| eī / eae / ea | adbītuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adbītere |
Participium praesēns
| — | adbītēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | adbītendī |
Gerundium (datīvus)
| — | adbītendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | adbītendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | adbītendō |