HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adbibo — definition

Conjugation of adbibo

Regular CEFR B1
[ˈad.bɪ.boː]

to drink in, listen to Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adbibō
tū adbibis
is / ea / id adbibit
nōs adbibimus
vōs adbibitis
eī / eae / ea adbibunt
Indicātīvus imperfectum
ego adbibēbam
tū adbibēbās
is / ea / id adbibēbat
nōs adbibēbāmus
vōs adbibēbātis
eī / eae / ea adbibēbant
Indicātīvus futūrum
ego adbibam
tū adbibēs
is / ea / id adbibet
nōs adbibēmus
vōs adbibētis
eī / eae / ea adbibent
Indicātīvus perfectum
ego adbibī
tū adbibistī
is / ea / id adbibit
nōs adbibimus
vōs adbibistis
eī / eae / ea adbibērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adbiberam
tū adbiberās
is / ea / id adbiberat
nōs adbiberāmus
vōs adbiberātis
eī / eae / ea adbiberant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adbiberō
tū adbiberis
is / ea / id adbiberit
nōs adbiberimus
vōs adbiberitis
eī / eae / ea adbiberint
Coniūnctīvus praesēns
ego adbibam
tū adbibās
is / ea / id adbibat
nōs adbibāmus
vōs adbibātis
eī / eae / ea adbibant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adbiberem
tū adbiberēs
is / ea / id adbiberet
nōs adbiberēmus
vōs adbiberētis
eī / eae / ea adbiberent
Coniūnctīvus perfectum
ego adbiberim
tū adbiberīs
is / ea / id adbiberit
nōs adbiberīmus
vōs adbiberītis
eī / eae / ea adbiberint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adbibissem
tū adbibissēs
is / ea / id adbibisset
nōs adbibissēmus
vōs adbibissētis
eī / eae / ea adbibissent
Imperātīvus praesēns
tū adbibe
vōs adbibite
Imperātīvus futūrum
tū adbibitō
is / ea / id adbibitō
vōs adbibitōte
eī / eae / ea adbibuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— adbibere
Īnfīnītīvus perfectum
— adbibisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adbibitūrum esse
Participium praesēns
— adbibēns
Participium futūrum
— adbibitūrus
Gerundium (genitīvus)
— adbibendī
Gerundium (datīvus)
— adbibendō
Gerundium (accūsātīvus)
— adbibendum
Gerundium (ablātīvus)
— adbibendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adbibitum
Supīnum (ablātīvus)
— adbibitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adbibor
tū adbiberis
is / ea / id adbibitur
nōs adbibimur
vōs adbibiminī
eī / eae / ea adbibuntur
Indicātīvus imperfectum
ego adbibēbar
tū adbibēbāris
is / ea / id adbibēbātur
nōs adbibēbāmur
vōs adbibēbāminī
eī / eae / ea adbibēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adbibar
tū adbibēris
is / ea / id adbibētur
nōs adbibēmur
vōs adbibēminī
eī / eae / ea adbibentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adbibar
tū adbibāris
is / ea / id adbibātur
nōs adbibāmur
vōs adbibāminī
eī / eae / ea adbibantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adbiberer
tū adbiberēris
is / ea / id adbiberētur
nōs adbiberēmur
vōs adbiberēminī
eī / eae / ea adbiberentur
Imperātīvus praesēns
tū adbibere
vōs adbibiminī
Imperātīvus futūrum
tū adbibitor
is / ea / id adbibitor
eī / eae / ea adbibuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— adbibī
Īnfīnītīvus perfectum
— adbibitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adbibitum īrī
Participium perfectum
— adbibitus
Participium futūrum
— adbibendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary