HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adaucto — definition

Conjugation of adaucto

Regular CEFR B1
[aˈdau̯k.toː]

to augment or increase much or greatly Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adauctō
tū adauctās
is / ea / id adauctat
nōs adauctāmus
vōs adauctātis
eī / eae / ea adauctant
Indicātīvus imperfectum
ego adauctābam
tū adauctābās
is / ea / id adauctābat
nōs adauctābāmus
vōs adauctābātis
eī / eae / ea adauctābant
Indicātīvus futūrum
ego adauctābō
tū adauctābis
is / ea / id adauctābit
nōs adauctābimus
vōs adauctābitis
eī / eae / ea adauctābunt
Indicātīvus perfectum
ego adauctāvī
tū adauctāvistī
is / ea / id adauctāvit
nōs adauctāvimus
vōs adauctāvistis
eī / eae / ea adauctāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adauctāveram
tū adauctāverās
is / ea / id adauctāverat
nōs adauctāverāmus
vōs adauctāverātis
eī / eae / ea adauctāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adauctāverō
tū adauctāveris
is / ea / id adauctāverit
nōs adauctāverimus
vōs adauctāveritis
eī / eae / ea adauctāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adauctem
tū adauctēs
is / ea / id adauctet
nōs adauctēmus
vōs adauctētis
eī / eae / ea adauctent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adauctārem
tū adauctārēs
is / ea / id adauctāret
nōs adauctārēmus
vōs adauctārētis
eī / eae / ea adauctārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adauctāverim
tū adauctāverīs
is / ea / id adauctāverit
nōs adauctāverīmus
vōs adauctāverītis
eī / eae / ea adauctāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adauctāvissem
tū adauctāvissēs
is / ea / id adauctāvisset
nōs adauctāvissēmus
vōs adauctāvissētis
eī / eae / ea adauctāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adauctā
vōs adauctāte
Imperātīvus futūrum
tū adauctātō
is / ea / id adauctātō
vōs adauctātōte
eī / eae / ea adauctantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adauctāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adauctāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adauctātūrum esse
Participium praesēns
— adauctāns
Participium futūrum
— adauctātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adauctandī
Gerundium (datīvus)
— adauctandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adauctandum
Gerundium (ablātīvus)
— adauctandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adauctātum
Supīnum (ablātīvus)
— adauctātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adauctor
tū adauctāris
is / ea / id adauctātur
nōs adauctāmur
vōs adauctāminī
eī / eae / ea adauctantur
Indicātīvus imperfectum
ego adauctābar
tū adauctābāris
is / ea / id adauctābātur
nōs adauctābāmur
vōs adauctābāminī
eī / eae / ea adauctābantur
Indicātīvus futūrum
ego adauctābor
tū adauctāberis
is / ea / id adauctābitur
nōs adauctābimur
vōs adauctābiminī
eī / eae / ea adauctābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adaucter
tū adauctēris
is / ea / id adauctētur
nōs adauctēmur
vōs adauctēminī
eī / eae / ea adauctentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adauctārer
tū adauctārēris
is / ea / id adauctārētur
nōs adauctārēmur
vōs adauctārēminī
eī / eae / ea adauctārentur
Imperātīvus praesēns
tū adauctāre
vōs adauctāminī
Imperātīvus futūrum
tū adauctātor
is / ea / id adauctātor
eī / eae / ea adauctantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adauctārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adauctātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adauctātum īrī
Participium perfectum
— adauctātus
Participium futūrum
— adauctandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary