HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adaperio — definición

Conjugation of adaperio

Regular CEFR B2
/[a.daˈpɛ.ri.oː]/

to uncover, bare; reveal, expose Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adaperiō
adaperīs
is / ea / id adaperit
nōs adaperīmus
vōs adaperītis
eī / eae / ea adaperiunt
Indicātīvus imperfectum
ego adaperiēbam
adaperiēbās
is / ea / id adaperiēbat
nōs adaperiēbāmus
vōs adaperiēbātis
eī / eae / ea adaperiēbant
Indicātīvus futūrum
ego adaperiam
adaperiēs
is / ea / id adaperiet
nōs adaperiēmus
vōs adaperiētis
eī / eae / ea adaperient
Indicātīvus perfectum
ego adaperuī
adaperuistī
is / ea / id adaperuit
nōs adaperuimus
vōs adaperuistis
eī / eae / ea adaperuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adaperueram
adaperuerās
is / ea / id adaperuerat
nōs adaperuerāmus
vōs adaperuerātis
eī / eae / ea adaperuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adaperuerō
adaperueris
is / ea / id adaperuerit
nōs adaperuerimus
vōs adaperueritis
eī / eae / ea adaperuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adaperiam
adaperiās
is / ea / id adaperiat
nōs adaperiāmus
vōs adaperiātis
eī / eae / ea adaperiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adaperīrem
adaperīrēs
is / ea / id adaperīret
nōs adaperīrēmus
vōs adaperīrētis
eī / eae / ea adaperīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego adaperuerim
adaperuerīs
is / ea / id adaperuerit
nōs adaperuerīmus
vōs adaperuerītis
eī / eae / ea adaperuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adaperuissem
adaperuissēs
is / ea / id adaperuisset
nōs adaperuissēmus
vōs adaperuissētis
eī / eae / ea adaperuissent
Imperātīvus praesēns
adaperī
vōs adaperīte
Imperātīvus futūrum
adaperītō
is / ea / id adaperītō
vōs adaperītōte
eī / eae / ea adaperiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
adaperīre
Īnfīnītīvus perfectum
adaperuisse
Īnfīnītīvus futūrum
adapertūrum esse
Participium praesēns
adaperiēns
Participium futūrum
adapertūrus
Gerundium (genitīvus)
adaperiendī
Gerundium (datīvus)
adaperiendō
Gerundium (accūsātīvus)
adaperiendum
Gerundium (ablātīvus)
adaperiendō
Supīnum (accūsātīvus)
adapertum
Supīnum (ablātīvus)
adapertū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adaperior
adaperīris
is / ea / id adaperītur
nōs adaperīmur
vōs adaperīminī
eī / eae / ea adaperiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego adaperiēbar
adaperiēbāris
is / ea / id adaperiēbātur
nōs adaperiēbāmur
vōs adaperiēbāminī
eī / eae / ea adaperiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adaperiar
adaperiēris
is / ea / id adaperiētur
nōs adaperiēmur
vōs adaperiēminī
eī / eae / ea adaperientur
Coniūnctīvus praesēns
ego adaperiar
adaperiāris
is / ea / id adaperiātur
nōs adaperiāmur
vōs adaperiāminī
eī / eae / ea adaperiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adaperīrer
adaperīrēris
is / ea / id adaperīrētur
nōs adaperīrēmur
vōs adaperīrēminī
eī / eae / ea adaperīrentur
Imperātīvus praesēns
adaperīre
vōs adaperīminī
Imperātīvus futūrum
adaperītor
is / ea / id adaperītor
eī / eae / ea adaperiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
adaperīrī
Īnfīnītīvus perfectum
adapertum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adapertum īrī
Participium perfectum
adapertus
Participium futūrum
adaperiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary