HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adamo — definition

Conjugation of adamo

Regular CEFR B1
[ˈa.da.moː]

to love ardently, deeply, earnestly, greatly or truly, to love with all one's heart; to be devoted, to be enamored, to be infatuated Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adamō
tū adamās
is / ea / id adamat
nōs adamāmus
vōs adamātis
eī / eae / ea adamant
Indicātīvus imperfectum
ego adamābam
tū adamābās
is / ea / id adamābat
nōs adamābāmus
vōs adamābātis
eī / eae / ea adamābant
Indicātīvus futūrum
ego adamābō
tū adamābis
is / ea / id adamābit
nōs adamābimus
vōs adamābitis
eī / eae / ea adamābunt
Indicātīvus perfectum
ego adamāvī
tū adamāvistī
is / ea / id adamāvit
nōs adamāvimus
vōs adamāvistis
eī / eae / ea adamāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adamāveram
tū adamāverās
is / ea / id adamāverat
nōs adamāverāmus
vōs adamāverātis
eī / eae / ea adamāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adamāverō
tū adamāveris
is / ea / id adamāverit
nōs adamāverimus
vōs adamāveritis
eī / eae / ea adamāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adamem
tū adamēs
is / ea / id adamet
nōs adamēmus
vōs adamētis
eī / eae / ea adament
Coniūnctīvus imperfectum
ego adamārem
tū adamārēs
is / ea / id adamāret
nōs adamārēmus
vōs adamārētis
eī / eae / ea adamārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adamāverim
tū adamāverīs
is / ea / id adamāverit
nōs adamāverīmus
vōs adamāverītis
eī / eae / ea adamāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adamāvissem
tū adamāvissēs
is / ea / id adamāvisset
nōs adamāvissēmus
vōs adamāvissētis
eī / eae / ea adamāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adamā
vōs adamāte
Imperātīvus futūrum
tū adamātō
is / ea / id adamātō
vōs adamātōte
eī / eae / ea adamantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adamāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adamāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adamātūrum esse
Participium praesēns
— adamāns
Participium futūrum
— adamātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adamandī
Gerundium (datīvus)
— adamandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adamandum
Gerundium (ablātīvus)
— adamandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adamātum
Supīnum (ablātīvus)
— adamātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adamor
tū adamāris
is / ea / id adamātur
nōs adamāmur
vōs adamāminī
eī / eae / ea adamantur
Indicātīvus imperfectum
ego adamābar
tū adamābāris
is / ea / id adamābātur
nōs adamābāmur
vōs adamābāminī
eī / eae / ea adamābantur
Indicātīvus futūrum
ego adamābor
tū adamāberis
is / ea / id adamābitur
nōs adamābimur
vōs adamābiminī
eī / eae / ea adamābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adamer
tū adamēris
is / ea / id adamētur
nōs adamēmur
vōs adamēminī
eī / eae / ea adamentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adamārer
tū adamārēris
is / ea / id adamārētur
nōs adamārēmur
vōs adamārēminī
eī / eae / ea adamārentur
Imperātīvus praesēns
tū adamāre
vōs adamāminī
Imperātīvus futūrum
tū adamātor
is / ea / id adamātor
eī / eae / ea adamantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adamārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adamātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adamātum īrī
Participium perfectum
— adamātus
Participium futūrum
— adamandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary