HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adaggero — definition

Conjugation of adaggero

Regular CEFR B2
[aˈdaɡ.ɡɛ.roː]

to heap up; add to Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adaggerō
tū adaggerās
is / ea / id adaggerat
nōs adaggerāmus
vōs adaggerātis
eī / eae / ea adaggerant
Indicātīvus imperfectum
ego adaggerābam
tū adaggerābās
is / ea / id adaggerābat
nōs adaggerābāmus
vōs adaggerābātis
eī / eae / ea adaggerābant
Indicātīvus futūrum
ego adaggerābō
tū adaggerābis
is / ea / id adaggerābit
nōs adaggerābimus
vōs adaggerābitis
eī / eae / ea adaggerābunt
Indicātīvus perfectum
ego adaggerāvī
tū adaggerāvistī
is / ea / id adaggerāvit
nōs adaggerāvimus
vōs adaggerāvistis
eī / eae / ea adaggerāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adaggerāveram
tū adaggerāverās
is / ea / id adaggerāverat
nōs adaggerāverāmus
vōs adaggerāverātis
eī / eae / ea adaggerāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adaggerāverō
tū adaggerāveris
is / ea / id adaggerāverit
nōs adaggerāverimus
vōs adaggerāveritis
eī / eae / ea adaggerāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adaggerem
tū adaggerēs
is / ea / id adaggeret
nōs adaggerēmus
vōs adaggerētis
eī / eae / ea adaggerent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adaggerārem
tū adaggerārēs
is / ea / id adaggerāret
nōs adaggerārēmus
vōs adaggerārētis
eī / eae / ea adaggerārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adaggerāverim
tū adaggerāverīs
is / ea / id adaggerāverit
nōs adaggerāverīmus
vōs adaggerāverītis
eī / eae / ea adaggerāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adaggerāvissem
tū adaggerāvissēs
is / ea / id adaggerāvisset
nōs adaggerāvissēmus
vōs adaggerāvissētis
eī / eae / ea adaggerāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adaggerā
vōs adaggerāte
Imperātīvus futūrum
tū adaggerātō
is / ea / id adaggerātō
vōs adaggerātōte
eī / eae / ea adaggerantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adaggerāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adaggerāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adaggerātūrum esse
Participium praesēns
— adaggerāns
Participium futūrum
— adaggerātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adaggerandī
Gerundium (datīvus)
— adaggerandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adaggerandum
Gerundium (ablātīvus)
— adaggerandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adaggerātum
Supīnum (ablātīvus)
— adaggerātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adaggeror
tū adaggerāris
is / ea / id adaggerātur
nōs adaggerāmur
vōs adaggerāminī
eī / eae / ea adaggerantur
Indicātīvus imperfectum
ego adaggerābar
tū adaggerābāris
is / ea / id adaggerābātur
nōs adaggerābāmur
vōs adaggerābāminī
eī / eae / ea adaggerābantur
Indicātīvus futūrum
ego adaggerābor
tū adaggerāberis
is / ea / id adaggerābitur
nōs adaggerābimur
vōs adaggerābiminī
eī / eae / ea adaggerābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adaggerer
tū adaggerēris
is / ea / id adaggerētur
nōs adaggerēmur
vōs adaggerēminī
eī / eae / ea adaggerentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adaggerārer
tū adaggerārēris
is / ea / id adaggerārētur
nōs adaggerārēmur
vōs adaggerārēminī
eī / eae / ea adaggerārentur
Imperātīvus praesēns
tū adaggerāre
vōs adaggerāminī
Imperātīvus futūrum
tū adaggerātor
is / ea / id adaggerātor
eī / eae / ea adaggerantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adaggerārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adaggerātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adaggerātum īrī
Participium perfectum
— adaggerātus
Participium futūrum
— adaggerandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary