HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← acumino — definición

Conjugation of acumino

Regular CEFR B1
/[aˈkuː.mɪ.noː]/

to make pointed or sharp, sharpen Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego acūminō
acūminās
is / ea / id acūminat
nōs acūmināmus
vōs acūminātis
eī / eae / ea acūminant
Indicātīvus imperfectum
ego acūminābam
acūminābās
is / ea / id acūminābat
nōs acūminābāmus
vōs acūminābātis
eī / eae / ea acūminābant
Indicātīvus futūrum
ego acūminābō
acūminābis
is / ea / id acūminābit
nōs acūminābimus
vōs acūminābitis
eī / eae / ea acūminābunt
Indicātīvus perfectum
ego acūmināvī
acūmināvistī
is / ea / id acūmināvit
nōs acūmināvimus
vōs acūmināvistis
eī / eae / ea acūmināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego acūmināveram
acūmināverās
is / ea / id acūmināverat
nōs acūmināverāmus
vōs acūmināverātis
eī / eae / ea acūmināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego acūmināverō
acūmināveris
is / ea / id acūmināverit
nōs acūmināverimus
vōs acūmināveritis
eī / eae / ea acūmināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego acūminem
acūminēs
is / ea / id acūminet
nōs acūminēmus
vōs acūminētis
eī / eae / ea acūminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego acūminārem
acūminārēs
is / ea / id acūmināret
nōs acūminārēmus
vōs acūminārētis
eī / eae / ea acūminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego acūmināverim
acūmināverīs
is / ea / id acūmināverit
nōs acūmināverīmus
vōs acūmināverītis
eī / eae / ea acūmināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego acūmināvissem
acūmināvissēs
is / ea / id acūmināvisset
nōs acūmināvissēmus
vōs acūmināvissētis
eī / eae / ea acūmināvissent
Imperātīvus praesēns
acūminā
vōs acūmināte
Imperātīvus futūrum
acūminātō
is / ea / id acūminātō
vōs acūminātōte
eī / eae / ea acūminantō
Īnfīnītīvus praesēns
acūmināre
Īnfīnītīvus perfectum
acūmināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
acūminātūrum esse
Participium praesēns
acūmināns
Participium futūrum
acūminātūrus
Gerundium (genitīvus)
acūminandī
Gerundium (datīvus)
acūminandō
Gerundium (accūsātīvus)
acūminandum
Gerundium (ablātīvus)
acūminandō
Supīnum (accūsātīvus)
acūminātum
Supīnum (ablātīvus)
acūminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego acūminor
acūmināris
is / ea / id acūminātur
nōs acūmināmur
vōs acūmināminī
eī / eae / ea acūminantur
Indicātīvus imperfectum
ego acūminābar
acūminābāris
is / ea / id acūminābātur
nōs acūminābāmur
vōs acūminābāminī
eī / eae / ea acūminābantur
Indicātīvus futūrum
ego acūminābor
acūmināberis
is / ea / id acūminābitur
nōs acūminābimur
vōs acūminābiminī
eī / eae / ea acūminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego acūminer
acūminēris
is / ea / id acūminētur
nōs acūminēmur
vōs acūminēminī
eī / eae / ea acūminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego acūminārer
acūminārēris
is / ea / id acūminārētur
nōs acūminārēmur
vōs acūminārēminī
eī / eae / ea acūminārentur
Imperātīvus praesēns
acūmināre
vōs acūmināminī
Imperātīvus futūrum
acūminātor
is / ea / id acūminātor
eī / eae / ea acūminantor
Īnfīnītīvus praesēns
acūminārī
Īnfīnītīvus perfectum
acūminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
acūminātum īrī
Participium perfectum
acūminātus
Participium futūrum
acūminandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary