HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← acumino — definition

Conjugation of acumino

Regular CEFR B1
[aˈkuː.mɪ.noː]

to make pointed or sharp, sharpen Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego acūminō
tū acūminās
is / ea / id acūminat
nōs acūmināmus
vōs acūminātis
eī / eae / ea acūminant
Indicātīvus imperfectum
ego acūminābam
tū acūminābās
is / ea / id acūminābat
nōs acūminābāmus
vōs acūminābātis
eī / eae / ea acūminābant
Indicātīvus futūrum
ego acūminābō
tū acūminābis
is / ea / id acūminābit
nōs acūminābimus
vōs acūminābitis
eī / eae / ea acūminābunt
Indicātīvus perfectum
ego acūmināvī
tū acūmināvistī
is / ea / id acūmināvit
nōs acūmināvimus
vōs acūmināvistis
eī / eae / ea acūmināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego acūmināveram
tū acūmināverās
is / ea / id acūmināverat
nōs acūmināverāmus
vōs acūmināverātis
eī / eae / ea acūmināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego acūmināverō
tū acūmināveris
is / ea / id acūmināverit
nōs acūmināverimus
vōs acūmināveritis
eī / eae / ea acūmināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego acūminem
tū acūminēs
is / ea / id acūminet
nōs acūminēmus
vōs acūminētis
eī / eae / ea acūminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego acūminārem
tū acūminārēs
is / ea / id acūmināret
nōs acūminārēmus
vōs acūminārētis
eī / eae / ea acūminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego acūmināverim
tū acūmināverīs
is / ea / id acūmināverit
nōs acūmināverīmus
vōs acūmināverītis
eī / eae / ea acūmināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego acūmināvissem
tū acūmināvissēs
is / ea / id acūmināvisset
nōs acūmināvissēmus
vōs acūmināvissētis
eī / eae / ea acūmināvissent
Imperātīvus praesēns
tū acūminā
vōs acūmināte
Imperātīvus futūrum
tū acūminātō
is / ea / id acūminātō
vōs acūminātōte
eī / eae / ea acūminantō
Īnfīnītīvus praesēns
— acūmināre
Īnfīnītīvus perfectum
— acūmināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— acūminātūrum esse
Participium praesēns
— acūmināns
Participium futūrum
— acūminātūrus
Gerundium (genitīvus)
— acūminandī
Gerundium (datīvus)
— acūminandō
Gerundium (accūsātīvus)
— acūminandum
Gerundium (ablātīvus)
— acūminandō
Supīnum (accūsātīvus)
— acūminātum
Supīnum (ablātīvus)
— acūminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego acūminor
tū acūmināris
is / ea / id acūminātur
nōs acūmināmur
vōs acūmināminī
eī / eae / ea acūminantur
Indicātīvus imperfectum
ego acūminābar
tū acūminābāris
is / ea / id acūminābātur
nōs acūminābāmur
vōs acūminābāminī
eī / eae / ea acūminābantur
Indicātīvus futūrum
ego acūminābor
tū acūmināberis
is / ea / id acūminābitur
nōs acūminābimur
vōs acūminābiminī
eī / eae / ea acūminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego acūminer
tū acūminēris
is / ea / id acūminētur
nōs acūminēmur
vōs acūminēminī
eī / eae / ea acūminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego acūminārer
tū acūminārēris
is / ea / id acūminārētur
nōs acūminārēmur
vōs acūminārēminī
eī / eae / ea acūminārentur
Imperātīvus praesēns
tū acūmināre
vōs acūmināminī
Imperātīvus futūrum
tū acūminātor
is / ea / id acūminātor
eī / eae / ea acūminantor
Īnfīnītīvus praesēns
— acūminārī
Īnfīnītīvus perfectum
— acūminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— acūminātum īrī
Participium perfectum
— acūminātus
Participium futūrum
— acūminandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary