HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← accumbo — definition

Conjugation of accumbo

Regular CEFR B1
[akˈkʊm.boː]

especially: scortum accumbere, to sleep with a prostitute Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego accumbō
tū accumbis
is / ea / id accumbit
nōs accumbimus
vōs accumbitis
eī / eae / ea accumbunt
Indicātīvus imperfectum
ego accumbēbam
tū accumbēbās
is / ea / id accumbēbat
nōs accumbēbāmus
vōs accumbēbātis
eī / eae / ea accumbēbant
Indicātīvus futūrum
ego accumbam
tū accumbēs
is / ea / id accumbet
nōs accumbēmus
vōs accumbētis
eī / eae / ea accumbent
Indicātīvus perfectum
ego accubuī
tū accubuistī
is / ea / id accubuit
nōs accubuimus
vōs accubuistis
eī / eae / ea accubuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego accubueram
tū accubuerās
is / ea / id accubuerat
nōs accubuerāmus
vōs accubuerātis
eī / eae / ea accubuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego accubuerō
tū accubueris
is / ea / id accubuerit
nōs accubuerimus
vōs accubueritis
eī / eae / ea accubuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego accumbam
tū accumbās
is / ea / id accumbat
nōs accumbāmus
vōs accumbātis
eī / eae / ea accumbant
Coniūnctīvus imperfectum
ego accumberem
tū accumberēs
is / ea / id accumberet
nōs accumberēmus
vōs accumberētis
eī / eae / ea accumberent
Coniūnctīvus perfectum
ego accubuerim
tū accubuerīs
is / ea / id accubuerit
nōs accubuerīmus
vōs accubuerītis
eī / eae / ea accubuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego accubuissem
tū accubuissēs
is / ea / id accubuisset
nōs accubuissēmus
vōs accubuissētis
eī / eae / ea accubuissent
Imperātīvus praesēns
tū accumbe
vōs accumbite
Imperātīvus futūrum
tū accumbitō
is / ea / id accumbitō
vōs accumbitōte
eī / eae / ea accumbuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— accumbere
Īnfīnītīvus perfectum
— accubuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— accubitūrum esse
Participium praesēns
— accumbēns
Participium futūrum
— accubitūrus
Gerundium (genitīvus)
— accumbendī
Gerundium (datīvus)
— accumbendō
Gerundium (accūsātīvus)
— accumbendum
Gerundium (ablātīvus)
— accumbendō
Supīnum (accūsātīvus)
— accubitum
Supīnum (ablātīvus)
— accubitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego accumbor
tū accumberis
is / ea / id accumbitur
nōs accumbimur
vōs accumbiminī
eī / eae / ea accumbuntur
Indicātīvus imperfectum
ego accumbēbar
tū accumbēbāris
is / ea / id accumbēbātur
nōs accumbēbāmur
vōs accumbēbāminī
eī / eae / ea accumbēbantur
Indicātīvus futūrum
ego accumbar
tū accumbēris
is / ea / id accumbētur
nōs accumbēmur
vōs accumbēminī
eī / eae / ea accumbentur
Coniūnctīvus praesēns
ego accumbar
tū accumbāris
is / ea / id accumbātur
nōs accumbāmur
vōs accumbāminī
eī / eae / ea accumbantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego accumberer
tū accumberēris
is / ea / id accumberētur
nōs accumberēmur
vōs accumberēminī
eī / eae / ea accumberentur
Imperātīvus praesēns
tū accumbere
vōs accumbiminī
Imperātīvus futūrum
tū accumbitor
is / ea / id accumbitor
eī / eae / ea accumbuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— accumbī
Īnfīnītīvus perfectum
— accubitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— accubitum īrī
Participium perfectum
— accubitus
Participium futūrum
— accumbendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary