HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← acclamo — definition

Conjugation of acclamo

Regular CEFR B1
[akˈkɫaː.moː]

to approve with loud cries, shout applause or approval, applaud, huzzah Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego acclāmō
tū acclāmās
is / ea / id acclāmat
nōs acclāmāmus
vōs acclāmātis
eī / eae / ea acclāmant
Indicātīvus imperfectum
ego acclāmābam
tū acclāmābās
is / ea / id acclāmābat
nōs acclāmābāmus
vōs acclāmābātis
eī / eae / ea acclāmābant
Indicātīvus futūrum
ego acclāmābō
tū acclāmābis
is / ea / id acclāmābit
nōs acclāmābimus
vōs acclāmābitis
eī / eae / ea acclāmābunt
Indicātīvus perfectum
ego acclāmāvī
tū acclāmāvistī
is / ea / id acclāmāvit
nōs acclāmāvimus
vōs acclāmāvistis
eī / eae / ea acclāmāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego acclāmāveram
tū acclāmāverās
is / ea / id acclāmāverat
nōs acclāmāverāmus
vōs acclāmāverātis
eī / eae / ea acclāmāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego acclāmāverō
tū acclāmāveris
is / ea / id acclāmāverit
nōs acclāmāverimus
vōs acclāmāveritis
eī / eae / ea acclāmāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego acclāmem
tū acclāmēs
is / ea / id acclāmet
nōs acclāmēmus
vōs acclāmētis
eī / eae / ea acclāment
Coniūnctīvus imperfectum
ego acclāmārem
tū acclāmārēs
is / ea / id acclāmāret
nōs acclāmārēmus
vōs acclāmārētis
eī / eae / ea acclāmārent
Coniūnctīvus perfectum
ego acclāmāverim
tū acclāmāverīs
is / ea / id acclāmāverit
nōs acclāmāverīmus
vōs acclāmāverītis
eī / eae / ea acclāmāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego acclāmāvissem
tū acclāmāvissēs
is / ea / id acclāmāvisset
nōs acclāmāvissēmus
vōs acclāmāvissētis
eī / eae / ea acclāmāvissent
Imperātīvus praesēns
tū acclāmā
vōs acclāmāte
Imperātīvus futūrum
tū acclāmātō
is / ea / id acclāmātō
vōs acclāmātōte
eī / eae / ea acclāmantō
Īnfīnītīvus praesēns
— acclāmāre
Īnfīnītīvus perfectum
— acclāmāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— acclāmātūrum esse
Participium praesēns
— acclāmāns
Participium futūrum
— acclāmātūrus
Gerundium (genitīvus)
— acclāmandī
Gerundium (datīvus)
— acclāmandō
Gerundium (accūsātīvus)
— acclāmandum
Gerundium (ablātīvus)
— acclāmandō
Supīnum (accūsātīvus)
— acclāmātum
Supīnum (ablātīvus)
— acclāmātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego acclāmor
tū acclāmāris
is / ea / id acclāmātur
nōs acclāmāmur
vōs acclāmāminī
eī / eae / ea acclāmantur
Indicātīvus imperfectum
ego acclāmābar
tū acclāmābāris
is / ea / id acclāmābātur
nōs acclāmābāmur
vōs acclāmābāminī
eī / eae / ea acclāmābantur
Indicātīvus futūrum
ego acclāmābor
tū acclāmāberis
is / ea / id acclāmābitur
nōs acclāmābimur
vōs acclāmābiminī
eī / eae / ea acclāmābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego acclāmer
tū acclāmēris
is / ea / id acclāmētur
nōs acclāmēmur
vōs acclāmēminī
eī / eae / ea acclāmentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego acclāmārer
tū acclāmārēris
is / ea / id acclāmārētur
nōs acclāmārēmur
vōs acclāmārēminī
eī / eae / ea acclāmārentur
Imperātīvus praesēns
tū acclāmāre
vōs acclāmāminī
Imperātīvus futūrum
tū acclāmātor
is / ea / id acclāmātor
eī / eae / ea acclāmantor
Īnfīnītīvus praesēns
— acclāmārī
Īnfīnītīvus perfectum
— acclāmātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— acclāmātum īrī
Participium perfectum
— acclāmātus
Participium futūrum
— acclāmandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary