HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← accipio — definition

Conjugation of accipio

Regular CEFR B1
[akˈkɪ.pi.oː]

to receive, accept, or take in something so as to alter one’s mental or physical state Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego accipiō
tū accipis
is / ea / id accipit
nōs accipimus
vōs accipitis
eī / eae / ea accipiunt
Indicātīvus imperfectum
ego accipiēbam
tū accipiēbās
is / ea / id accipiēbat
nōs accipiēbāmus
vōs accipiēbātis
eī / eae / ea accipiēbant
Indicātīvus futūrum
ego accipiam
tū accipiēs
is / ea / id accipiet
nōs accipiēmus
vōs accipiētis
eī / eae / ea accipient
Indicātīvus perfectum
ego accēpī
tū accēpistī
is / ea / id accēpit
nōs accēpimus
vōs accēpistis
eī / eae / ea accēpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego accēperam
tū accēperās
is / ea / id accēperat
nōs accēperāmus
vōs accēperātis
eī / eae / ea accēperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego accēperō
tū accēperis
is / ea / id accēperit
nōs accēperimus
vōs accēperitis
eī / eae / ea accēperint
Coniūnctīvus praesēns
ego accipiam
tū accipiās
is / ea / id accipiat
nōs accipiāmus
vōs accipiātis
eī / eae / ea accipiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego acciperem
tū acciperēs
is / ea / id acciperet
nōs acciperēmus
vōs acciperētis
eī / eae / ea acciperent
Coniūnctīvus perfectum
ego accēperim
tū accēperīs
is / ea / id accēperit
nōs accēperīmus
vōs accēperītis
eī / eae / ea accēperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego accēpissem
tū accēpissēs
is / ea / id accēpisset
nōs accēpissēmus
vōs accēpissētis
eī / eae / ea accēpissent
Imperātīvus praesēns
tū accipe
vōs accipite
Imperātīvus futūrum
tū accipitō
is / ea / id accipitō
vōs accipitōte
eī / eae / ea accipiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— accipere
Īnfīnītīvus perfectum
— accēpisse
Īnfīnītīvus futūrum
— acceptūrum esse
Participium praesēns
— accipiēns
Participium futūrum
— acceptūrus
Gerundium (genitīvus)
— accipiendī
Gerundium (datīvus)
— accipiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— accipiendum
Gerundium (ablātīvus)
— accipiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— acceptum
Supīnum (ablātīvus)
— acceptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego accipior
tū acciperis
is / ea / id accipitur
nōs accipimur
vōs accipiminī
eī / eae / ea accipiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego accipiēbar
tū accipiēbāris
is / ea / id accipiēbātur
nōs accipiēbāmur
vōs accipiēbāminī
eī / eae / ea accipiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego accipiar
tū accipiēris
is / ea / id accipiētur
nōs accipiēmur
vōs accipiēminī
eī / eae / ea accipientur
Coniūnctīvus praesēns
ego accipiar
tū accipiāris
is / ea / id accipiātur
nōs accipiāmur
vōs accipiāminī
eī / eae / ea accipiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego acciperer
tū acciperēris
is / ea / id acciperētur
nōs acciperēmur
vōs acciperēminī
eī / eae / ea acciperentur
Imperātīvus praesēns
tū accipere
vōs accipiminī
Imperātīvus futūrum
tū accipitor
is / ea / id accipitor
eī / eae / ea accipiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— accipī
Īnfīnītīvus perfectum
— acceptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— acceptum īrī
Participium perfectum
— acceptus
Participium futūrum
— accipiendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary