Conjugation of accipio
/[akˈkɪ.pi.oː]/to receive, accept, or take in something so as to alter one’s mental or physical state Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | accipiō |
| tū | accipis |
| is / ea / id | accipit |
| nōs | accipimus |
| vōs | accipitis |
| eī / eae / ea | accipiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | accipiēbam |
| tū | accipiēbās |
| is / ea / id | accipiēbat |
| nōs | accipiēbāmus |
| vōs | accipiēbātis |
| eī / eae / ea | accipiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | accipiam |
| tū | accipiēs |
| is / ea / id | accipiet |
| nōs | accipiēmus |
| vōs | accipiētis |
| eī / eae / ea | accipient |
Indicātīvus perfectum
| ego | accēpī |
| tū | accēpistī |
| is / ea / id | accēpit |
| nōs | accēpimus |
| vōs | accēpistis |
| eī / eae / ea | accēpērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | accēperam |
| tū | accēperās |
| is / ea / id | accēperat |
| nōs | accēperāmus |
| vōs | accēperātis |
| eī / eae / ea | accēperant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | accēperō |
| tū | accēperis |
| is / ea / id | accēperit |
| nōs | accēperimus |
| vōs | accēperitis |
| eī / eae / ea | accēperint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | accipiam |
| tū | accipiās |
| is / ea / id | accipiat |
| nōs | accipiāmus |
| vōs | accipiātis |
| eī / eae / ea | accipiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | acciperem |
| tū | acciperēs |
| is / ea / id | acciperet |
| nōs | acciperēmus |
| vōs | acciperētis |
| eī / eae / ea | acciperent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | accēperim |
| tū | accēperīs |
| is / ea / id | accēperit |
| nōs | accēperīmus |
| vōs | accēperītis |
| eī / eae / ea | accēperint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | accēpissem |
| tū | accēpissēs |
| is / ea / id | accēpisset |
| nōs | accēpissēmus |
| vōs | accēpissētis |
| eī / eae / ea | accēpissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | accipe |
| vōs | accipite |
Imperātīvus futūrum
| tū | accipitō |
| is / ea / id | accipitō |
| vōs | accipitōte |
| eī / eae / ea | accipiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | accipere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | accēpisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | acceptūrum esse |
Participium praesēns
| — | accipiēns |
Participium futūrum
| — | acceptūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | accipiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | accipiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | accipiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | accipiendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | acceptum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | acceptū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | accipior |
| tū | acciperis |
| is / ea / id | accipitur |
| nōs | accipimur |
| vōs | accipiminī |
| eī / eae / ea | accipiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | accipiēbar |
| tū | accipiēbāris |
| is / ea / id | accipiēbātur |
| nōs | accipiēbāmur |
| vōs | accipiēbāminī |
| eī / eae / ea | accipiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | accipiar |
| tū | accipiēris |
| is / ea / id | accipiētur |
| nōs | accipiēmur |
| vōs | accipiēminī |
| eī / eae / ea | accipientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | accipiar |
| tū | accipiāris |
| is / ea / id | accipiātur |
| nōs | accipiāmur |
| vōs | accipiāminī |
| eī / eae / ea | accipiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | acciperer |
| tū | acciperēris |
| is / ea / id | acciperētur |
| nōs | acciperēmur |
| vōs | acciperēminī |
| eī / eae / ea | acciperentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | accipere |
| vōs | accipiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | accipitor |
| is / ea / id | accipitor |
| eī / eae / ea | accipiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | accipī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | acceptum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | acceptum īrī |
Participium perfectum
| — | acceptus |
Participium futūrum
| — | accipiendus |