HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← accio — definition

Conjugation of accio

Regular CEFR B1
[ˈak.ki.oː]

to summon death, to kill oneself, commit suicide Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego acciō
tū accīs
is / ea / id accit
nōs accīmus
vōs accītis
eī / eae / ea acciunt
Indicātīvus imperfectum
ego acciēbam
tū acciēbās
is / ea / id acciēbat
nōs acciēbāmus
vōs acciēbātis
eī / eae / ea acciēbant
Indicātīvus futūrum
ego acciam
tū acciēs
is / ea / id acciet
nōs acciēmus
vōs acciētis
eī / eae / ea accient
Indicātīvus perfectum
ego accīvī
tū accīvistī
is / ea / id accīvit
nōs accīvimus
vōs accīvistis
eī / eae / ea accīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego accīveram
tū accīverās
is / ea / id accīverat
nōs accīverāmus
vōs accīverātis
eī / eae / ea accīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego accīverō
tū accīveris
is / ea / id accīverit
nōs accīverimus
vōs accīveritis
eī / eae / ea accīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego acciam
tū acciās
is / ea / id acciat
nōs acciāmus
vōs acciātis
eī / eae / ea acciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego accīrem
tū accīrēs
is / ea / id accīret
nōs accīrēmus
vōs accīrētis
eī / eae / ea accīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego accīverim
tū accīverīs
is / ea / id accīverit
nōs accīverīmus
vōs accīverītis
eī / eae / ea accīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego accīvissem
tū accīvissēs
is / ea / id accīvisset
nōs accīvissēmus
vōs accīvissētis
eī / eae / ea accīvissent
Imperātīvus praesēns
tū accī
vōs accīte
Imperātīvus futūrum
tū accītō
is / ea / id accītō
vōs accītōte
eī / eae / ea acciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— accīre
Īnfīnītīvus perfectum
— accīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— accītūrum esse
Participium praesēns
— acciēns
Participium futūrum
— accītūrus
Gerundium (genitīvus)
— acciendī
Gerundium (datīvus)
— acciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— acciendum
Gerundium (ablātīvus)
— acciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— accītum
Supīnum (ablātīvus)
— accītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego accior
tū accīris
is / ea / id accītur
nōs accīmur
vōs accīminī
eī / eae / ea acciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego acciēbar
tū acciēbāris
is / ea / id acciēbātur
nōs acciēbāmur
vōs acciēbāminī
eī / eae / ea acciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego acciar
tū acciēris
is / ea / id acciētur
nōs acciēmur
vōs acciēminī
eī / eae / ea accientur
Coniūnctīvus praesēns
ego acciar
tū acciāris
is / ea / id acciātur
nōs acciāmur
vōs acciāminī
eī / eae / ea acciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego accīrer
tū accīrēris
is / ea / id accīrētur
nōs accīrēmur
vōs accīrēminī
eī / eae / ea accīrentur
Imperātīvus praesēns
tū accīre
vōs accīminī
Imperātīvus futūrum
tū accītor
is / ea / id accītor
eī / eae / ea acciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— accīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— accītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— accītum īrī
Participium perfectum
— accītus
Participium futūrum
— acciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary