Conjugation of accepto
/[akˈkɛp.toː]/to take, receive, accept (regularly) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | acceptō |
| tū | acceptās |
| is / ea / id | acceptat |
| nōs | acceptāmus |
| vōs | acceptātis |
| eī / eae / ea | acceptant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | acceptābam |
| tū | acceptābās |
| is / ea / id | acceptābat |
| nōs | acceptābāmus |
| vōs | acceptābātis |
| eī / eae / ea | acceptābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | acceptābō |
| tū | acceptābis |
| is / ea / id | acceptābit |
| nōs | acceptābimus |
| vōs | acceptābitis |
| eī / eae / ea | acceptābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | acceptāvī |
| tū | acceptāvistī |
| is / ea / id | acceptāvit |
| nōs | acceptāvimus |
| vōs | acceptāvistis |
| eī / eae / ea | acceptāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | acceptāveram |
| tū | acceptāverās |
| is / ea / id | acceptāverat |
| nōs | acceptāverāmus |
| vōs | acceptāverātis |
| eī / eae / ea | acceptāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | acceptāverō |
| tū | acceptāveris |
| is / ea / id | acceptāverit |
| nōs | acceptāverimus |
| vōs | acceptāveritis |
| eī / eae / ea | acceptāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | acceptem |
| tū | acceptēs |
| is / ea / id | acceptet |
| nōs | acceptēmus |
| vōs | acceptētis |
| eī / eae / ea | acceptent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | acceptārem |
| tū | acceptārēs |
| is / ea / id | acceptāret |
| nōs | acceptārēmus |
| vōs | acceptārētis |
| eī / eae / ea | acceptārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | acceptāverim |
| tū | acceptāverīs |
| is / ea / id | acceptāverit |
| nōs | acceptāverīmus |
| vōs | acceptāverītis |
| eī / eae / ea | acceptāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | acceptāvissem |
| tū | acceptāvissēs |
| is / ea / id | acceptāvisset |
| nōs | acceptāvissēmus |
| vōs | acceptāvissētis |
| eī / eae / ea | acceptāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | acceptā |
| vōs | acceptāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | acceptātō |
| is / ea / id | acceptātō |
| vōs | acceptātōte |
| eī / eae / ea | acceptantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | acceptāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | acceptāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | acceptātūrum esse |
Participium praesēns
| — | acceptāns |
Participium futūrum
| — | acceptātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | acceptandī |
Gerundium (datīvus)
| — | acceptandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | acceptandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | acceptandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | acceptātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | acceptātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | acceptor |
| tū | acceptāris |
| is / ea / id | acceptātur |
| nōs | acceptāmur |
| vōs | acceptāminī |
| eī / eae / ea | acceptantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | acceptābar |
| tū | acceptābāris |
| is / ea / id | acceptābātur |
| nōs | acceptābāmur |
| vōs | acceptābāminī |
| eī / eae / ea | acceptābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | acceptābor |
| tū | acceptāberis |
| is / ea / id | acceptābitur |
| nōs | acceptābimur |
| vōs | acceptābiminī |
| eī / eae / ea | acceptābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | accepter |
| tū | acceptēris |
| is / ea / id | acceptētur |
| nōs | acceptēmur |
| vōs | acceptēminī |
| eī / eae / ea | acceptentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | acceptārer |
| tū | acceptārēris |
| is / ea / id | acceptārētur |
| nōs | acceptārēmur |
| vōs | acceptārēminī |
| eī / eae / ea | acceptārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | acceptāre |
| vōs | acceptāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | acceptātor |
| is / ea / id | acceptātor |
| eī / eae / ea | acceptantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | acceptārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | acceptātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | acceptātum īrī |
Participium perfectum
| — | acceptātus |
Participium futūrum
| — | acceptandus |