Conjugation of accapito
[akˈkaː.pi.to]to obtain assent for possession of a fief, to pay homage (to) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | accapitō |
| tū | accapitās |
| is / ea / id | accapitat |
| nōs | accapitāmus |
| vōs | accapitātis |
| eī / eae / ea | accapitant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | accapitābam |
| tū | accapitābās |
| is / ea / id | accapitābat |
| nōs | accapitābāmus |
| vōs | accapitābātis |
| eī / eae / ea | accapitābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | accapitābō |
| tū | accapitābis |
| is / ea / id | accapitābit |
| nōs | accapitābimus |
| vōs | accapitābitis |
| eī / eae / ea | accapitābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | accapitāvī |
| tū | accapitāvistī |
| is / ea / id | accapitāvit |
| nōs | accapitāvimus |
| vōs | accapitāvistis |
| eī / eae / ea | accapitāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | accapitāveram |
| tū | accapitāverās |
| is / ea / id | accapitāverat |
| nōs | accapitāverāmus |
| vōs | accapitāverātis |
| eī / eae / ea | accapitāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | accapitāverō |
| tū | accapitāveris |
| is / ea / id | accapitāverit |
| nōs | accapitāverimus |
| vōs | accapitāveritis |
| eī / eae / ea | accapitāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | accapitem |
| tū | accapitēs |
| is / ea / id | accapitet |
| nōs | accapitēmus |
| vōs | accapitētis |
| eī / eae / ea | accapitent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | accapitārem |
| tū | accapitārēs |
| is / ea / id | accapitāret |
| nōs | accapitārēmus |
| vōs | accapitārētis |
| eī / eae / ea | accapitārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | accapitāverim |
| tū | accapitāverīs |
| is / ea / id | accapitāverit |
| nōs | accapitāverīmus |
| vōs | accapitāverītis |
| eī / eae / ea | accapitāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | accapitāvissem |
| tū | accapitāvissēs |
| is / ea / id | accapitāvisset |
| nōs | accapitāvissēmus |
| vōs | accapitāvissētis |
| eī / eae / ea | accapitāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | accapitā |
| vōs | accapitāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | accapitātō |
| is / ea / id | accapitātō |
| vōs | accapitātōte |
| eī / eae / ea | accapitantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | accapitāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | accapitāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | accapitātūrum esse |
Participium praesēns
| — | accapitāns |
Participium futūrum
| — | accapitātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | accapitandī |
Gerundium (datīvus)
| — | accapitandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | accapitandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | accapitandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | accapitātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | accapitātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | accapitātur |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | accapitābātur |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | accapitābitur |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | accapitētur |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | accapitārētur |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | accapitātor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | accapitārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | accapitātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | accapitātum īrī |
Participium perfectum
| — | accapitātum |
Participium futūrum
| — | accapitandum |
Indicātīvus perfectum
| is / ea / id | accapitātum est |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | accapitātum erat |
Indicātīvus futūrum exāctum
| is / ea / id | accapitātum erit |
Coniūnctīvus perfectum
| is / ea / id | accapitātum sit |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | accapitātum esset |