HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abstulo — definition

Conjugation of abstulo

Regular CEFR B1
[ˈap.stʊ.ɫoː]

to take away Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abstulō
tū abstulis
is / ea / id abstulit
nōs abstulimus
vōs abstulitis
eī / eae / ea abstulunt
Indicātīvus imperfectum
ego abstulēbam
tū abstulēbās
is / ea / id abstulēbat
nōs abstulēbāmus
vōs abstulēbātis
eī / eae / ea abstulēbant
Indicātīvus futūrum
ego abstulam
tū abstulēs
is / ea / id abstulet
nōs abstulēmus
vōs abstulētis
eī / eae / ea abstulent
Indicātīvus perfectum
ego abstulī
tū abstulistī
is / ea / id abstulit
nōs abstulimus
vōs abstulistis
eī / eae / ea abstulērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abstuleram
tū abstulerās
is / ea / id abstulerat
nōs abstulerāmus
vōs abstulerātis
eī / eae / ea abstulerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abstulerō
tū abstuleris
is / ea / id abstulerit
nōs abstulerimus
vōs abstuleritis
eī / eae / ea abstulerint
Coniūnctīvus praesēns
ego abstulam
tū abstulās
is / ea / id abstulat
nōs abstulāmus
vōs abstulātis
eī / eae / ea abstulant
Coniūnctīvus imperfectum
ego abstulerem
tū abstulerēs
is / ea / id abstuleret
nōs abstulerēmus
vōs abstulerētis
eī / eae / ea abstulerent
Coniūnctīvus perfectum
ego abstulerim
tū abstulerīs
is / ea / id abstulerit
nōs abstulerīmus
vōs abstulerītis
eī / eae / ea abstulerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abstulissem
tū abstulissēs
is / ea / id abstulisset
nōs abstulissēmus
vōs abstulissētis
eī / eae / ea abstulissent
Imperātīvus praesēns
tū abstule
vōs abstulite
Imperātīvus futūrum
tū abstulitō
is / ea / id abstulitō
vōs abstulitōte
eī / eae / ea abstuluntō
Īnfīnītīvus praesēns
— abstulere
Īnfīnītīvus perfectum
— abstulisse
Participium praesēns
— abstulēns
Gerundium (genitīvus)
— abstulendī
Gerundium (datīvus)
— abstulendō
Gerundium (accūsātīvus)
— abstulendum
Gerundium (ablātīvus)
— abstulendō

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abstulor
tū abstuleris
is / ea / id abstulitur
nōs abstulimur
vōs abstuliminī
eī / eae / ea abstuluntur
Indicātīvus imperfectum
ego abstulēbar
tū abstulēbāris
is / ea / id abstulēbātur
nōs abstulēbāmur
vōs abstulēbāminī
eī / eae / ea abstulēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abstular
tū abstulēris
is / ea / id abstulētur
nōs abstulēmur
vōs abstulēminī
eī / eae / ea abstulentur
Coniūnctīvus praesēns
ego abstular
tū abstulāris
is / ea / id abstulātur
nōs abstulāmur
vōs abstulāminī
eī / eae / ea abstulantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abstulerer
tū abstulerēris
is / ea / id abstulerētur
nōs abstulerēmur
vōs abstulerēminī
eī / eae / ea abstulerentur
Imperātīvus praesēns
tū abstulere
vōs abstuliminī
Imperātīvus futūrum
tū abstulitor
is / ea / id abstulitor
eī / eae / ea abstuluntor
Īnfīnītīvus praesēns
— abstulī
Participium futūrum
— abstulendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary