HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abstrudo — definition

Conjugation of abstrudo

Regular CEFR B2
[apˈstruː.doː]

to push or thrust away; conceal, hide Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abstrūdō
tū abstrūdis
is / ea / id abstrūdit
nōs abstrūdimus
vōs abstrūditis
eī / eae / ea abstrūdunt
Indicātīvus imperfectum
ego abstrūdēbam
tū abstrūdēbās
is / ea / id abstrūdēbat
nōs abstrūdēbāmus
vōs abstrūdēbātis
eī / eae / ea abstrūdēbant
Indicātīvus futūrum
ego abstrūdam
tū abstrūdēs
is / ea / id abstrūdet
nōs abstrūdēmus
vōs abstrūdētis
eī / eae / ea abstrūdent
Indicātīvus perfectum
ego abstrūsī
tū abstrūsistī
is / ea / id abstrūsit
nōs abstrūsimus
vōs abstrūsistis
eī / eae / ea abstrūsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abstrūseram
tū abstrūserās
is / ea / id abstrūserat
nōs abstrūserāmus
vōs abstrūserātis
eī / eae / ea abstrūserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abstrūserō
tū abstrūseris
is / ea / id abstrūserit
nōs abstrūserimus
vōs abstrūseritis
eī / eae / ea abstrūserint
Coniūnctīvus praesēns
ego abstrūdam
tū abstrūdās
is / ea / id abstrūdat
nōs abstrūdāmus
vōs abstrūdātis
eī / eae / ea abstrūdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego abstrūderem
tū abstrūderēs
is / ea / id abstrūderet
nōs abstrūderēmus
vōs abstrūderētis
eī / eae / ea abstrūderent
Coniūnctīvus perfectum
ego abstrūserim
tū abstrūserīs
is / ea / id abstrūserit
nōs abstrūserīmus
vōs abstrūserītis
eī / eae / ea abstrūserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abstrūsissem
tū abstrūsissēs
is / ea / id abstrūsisset
nōs abstrūsissēmus
vōs abstrūsissētis
eī / eae / ea abstrūsissent
Imperātīvus praesēns
tū abstrūde
vōs abstrūdite
Imperātīvus futūrum
tū abstrūditō
is / ea / id abstrūditō
vōs abstrūditōte
eī / eae / ea abstrūduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— abstrūdere
Īnfīnītīvus perfectum
— abstrūsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— abstrūsūrum esse
Participium praesēns
— abstrūdēns
Participium futūrum
— abstrūsūrus
Gerundium (genitīvus)
— abstrūdendī
Gerundium (datīvus)
— abstrūdendō
Gerundium (accūsātīvus)
— abstrūdendum
Gerundium (ablātīvus)
— abstrūdendō
Supīnum (accūsātīvus)
— abstrūsum
Supīnum (ablātīvus)
— abstrūsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abstrūdor
tū abstrūderis
is / ea / id abstrūditur
nōs abstrūdimur
vōs abstrūdiminī
eī / eae / ea abstrūduntur
Indicātīvus imperfectum
ego abstrūdēbar
tū abstrūdēbāris
is / ea / id abstrūdēbātur
nōs abstrūdēbāmur
vōs abstrūdēbāminī
eī / eae / ea abstrūdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abstrūdar
tū abstrūdēris
is / ea / id abstrūdētur
nōs abstrūdēmur
vōs abstrūdēminī
eī / eae / ea abstrūdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego abstrūdar
tū abstrūdāris
is / ea / id abstrūdātur
nōs abstrūdāmur
vōs abstrūdāminī
eī / eae / ea abstrūdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abstrūderer
tū abstrūderēris
is / ea / id abstrūderētur
nōs abstrūderēmur
vōs abstrūderēminī
eī / eae / ea abstrūderentur
Imperātīvus praesēns
tū abstrūdere
vōs abstrūdiminī
Imperātīvus futūrum
tū abstrūditor
is / ea / id abstrūditor
eī / eae / ea abstrūduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— abstrūdī
Īnfīnītīvus perfectum
— abstrūsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— abstrūsum īrī
Participium perfectum
— abstrūsus
Participium futūrum
— abstrūdendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary