HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abstrudo — definición

Conjugation of abstrudo

Regular CEFR B2
/[apˈstruː.doː]/

to push or thrust away; conceal, hide Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abstrūdō
abstrūdis
is / ea / id abstrūdit
nōs abstrūdimus
vōs abstrūditis
eī / eae / ea abstrūdunt
Indicātīvus imperfectum
ego abstrūdēbam
abstrūdēbās
is / ea / id abstrūdēbat
nōs abstrūdēbāmus
vōs abstrūdēbātis
eī / eae / ea abstrūdēbant
Indicātīvus futūrum
ego abstrūdam
abstrūdēs
is / ea / id abstrūdet
nōs abstrūdēmus
vōs abstrūdētis
eī / eae / ea abstrūdent
Indicātīvus perfectum
ego abstrūsī
abstrūsistī
is / ea / id abstrūsit
nōs abstrūsimus
vōs abstrūsistis
eī / eae / ea abstrūsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abstrūseram
abstrūserās
is / ea / id abstrūserat
nōs abstrūserāmus
vōs abstrūserātis
eī / eae / ea abstrūserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abstrūserō
abstrūseris
is / ea / id abstrūserit
nōs abstrūserimus
vōs abstrūseritis
eī / eae / ea abstrūserint
Coniūnctīvus praesēns
ego abstrūdam
abstrūdās
is / ea / id abstrūdat
nōs abstrūdāmus
vōs abstrūdātis
eī / eae / ea abstrūdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego abstrūderem
abstrūderēs
is / ea / id abstrūderet
nōs abstrūderēmus
vōs abstrūderētis
eī / eae / ea abstrūderent
Coniūnctīvus perfectum
ego abstrūserim
abstrūserīs
is / ea / id abstrūserit
nōs abstrūserīmus
vōs abstrūserītis
eī / eae / ea abstrūserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abstrūsissem
abstrūsissēs
is / ea / id abstrūsisset
nōs abstrūsissēmus
vōs abstrūsissētis
eī / eae / ea abstrūsissent
Imperātīvus praesēns
abstrūde
vōs abstrūdite
Imperātīvus futūrum
abstrūditō
is / ea / id abstrūditō
vōs abstrūditōte
eī / eae / ea abstrūduntō
Īnfīnītīvus praesēns
abstrūdere
Īnfīnītīvus perfectum
abstrūsisse
Īnfīnītīvus futūrum
abstrūsūrum esse
Participium praesēns
abstrūdēns
Participium futūrum
abstrūsūrus
Gerundium (genitīvus)
abstrūdendī
Gerundium (datīvus)
abstrūdendō
Gerundium (accūsātīvus)
abstrūdendum
Gerundium (ablātīvus)
abstrūdendō
Supīnum (accūsātīvus)
abstrūsum
Supīnum (ablātīvus)
abstrūsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abstrūdor
abstrūderis
is / ea / id abstrūditur
nōs abstrūdimur
vōs abstrūdiminī
eī / eae / ea abstrūduntur
Indicātīvus imperfectum
ego abstrūdēbar
abstrūdēbāris
is / ea / id abstrūdēbātur
nōs abstrūdēbāmur
vōs abstrūdēbāminī
eī / eae / ea abstrūdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abstrūdar
abstrūdēris
is / ea / id abstrūdētur
nōs abstrūdēmur
vōs abstrūdēminī
eī / eae / ea abstrūdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego abstrūdar
abstrūdāris
is / ea / id abstrūdātur
nōs abstrūdāmur
vōs abstrūdāminī
eī / eae / ea abstrūdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abstrūderer
abstrūderēris
is / ea / id abstrūderētur
nōs abstrūderēmur
vōs abstrūderēminī
eī / eae / ea abstrūderentur
Imperātīvus praesēns
abstrūdere
vōs abstrūdiminī
Imperātīvus futūrum
abstrūditor
is / ea / id abstrūditor
eī / eae / ea abstrūduntor
Īnfīnītīvus praesēns
abstrūdī
Īnfīnītīvus perfectum
abstrūsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
abstrūsum īrī
Participium perfectum
abstrūsus
Participium futūrum
abstrūdendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary