HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← absolvo — definition

Conjugation of absolvo

Regular CEFR B1
[apˈsɔɫ.woː]

to loosen from, make loose, detach, untie Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego absolvō
tū absolvis
is / ea / id absolvit
nōs absolvimus
vōs absolvitis
eī / eae / ea absolvunt
Indicātīvus imperfectum
ego absolvēbam
tū absolvēbās
is / ea / id absolvēbat
nōs absolvēbāmus
vōs absolvēbātis
eī / eae / ea absolvēbant
Indicātīvus futūrum
ego absolvam
tū absolvēs
is / ea / id absolvet
nōs absolvēmus
vōs absolvētis
eī / eae / ea absolvent
Indicātīvus perfectum
ego absolvī
tū absolvistī
is / ea / id absolvit
nōs absolvimus
vōs absolvistis
eī / eae / ea absolvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego absolveram
tū absolverās
is / ea / id absolverat
nōs absolverāmus
vōs absolverātis
eī / eae / ea absolverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego absolverō
tū absolveris
is / ea / id absolverit
nōs absolverimus
vōs absolveritis
eī / eae / ea absolverint
Coniūnctīvus praesēns
ego absolvam
tū absolvās
is / ea / id absolvat
nōs absolvāmus
vōs absolvātis
eī / eae / ea absolvant
Coniūnctīvus imperfectum
ego absolverem
tū absolverēs
is / ea / id absolveret
nōs absolverēmus
vōs absolverētis
eī / eae / ea absolverent
Coniūnctīvus perfectum
ego absolverim
tū absolverīs
is / ea / id absolverit
nōs absolverīmus
vōs absolverītis
eī / eae / ea absolverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego absolvissem
tū absolvissēs
is / ea / id absolvisset
nōs absolvissēmus
vōs absolvissētis
eī / eae / ea absolvissent
Imperātīvus praesēns
tū absolve
vōs absolvite
Imperātīvus futūrum
tū absolvitō
is / ea / id absolvitō
vōs absolvitōte
eī / eae / ea absolvuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— absolvere
Īnfīnītīvus perfectum
— absolvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— absolūtūrum esse
Participium praesēns
— absolvēns
Participium futūrum
— absolūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— absolvendī
Gerundium (datīvus)
— absolvendō
Gerundium (accūsātīvus)
— absolvendum
Gerundium (ablātīvus)
— absolvendō
Supīnum (accūsātīvus)
— absolūtum
Supīnum (ablātīvus)
— absolūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego absolvor
tū absolveris
is / ea / id absolvitur
nōs absolvimur
vōs absolviminī
eī / eae / ea absolvuntur
Indicātīvus imperfectum
ego absolvēbar
tū absolvēbāris
is / ea / id absolvēbātur
nōs absolvēbāmur
vōs absolvēbāminī
eī / eae / ea absolvēbantur
Indicātīvus futūrum
ego absolvar
tū absolvēris
is / ea / id absolvētur
nōs absolvēmur
vōs absolvēminī
eī / eae / ea absolventur
Coniūnctīvus praesēns
ego absolvar
tū absolvāris
is / ea / id absolvātur
nōs absolvāmur
vōs absolvāminī
eī / eae / ea absolvantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego absolverer
tū absolverēris
is / ea / id absolverētur
nōs absolverēmur
vōs absolverēminī
eī / eae / ea absolverentur
Imperātīvus praesēns
tū absolvere
vōs absolviminī
Imperātīvus futūrum
tū absolvitor
is / ea / id absolvitor
eī / eae / ea absolvuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— absolvī
Īnfīnītīvus perfectum
— absolūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— absolūtum īrī
Participium perfectum
— absolūtus
Participium futūrum
— absolvendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary