HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abscondo — definition

Conjugation of abscondo

Regular CEFR B2
[apˈskɔn.doː]

to hide, conceal, cover, shroud Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abscondō
tū abscondis
is / ea / id abscondit
nōs abscondimus
vōs absconditis
eī / eae / ea abscondunt
Indicātīvus imperfectum
ego abscondēbam
tū abscondēbās
is / ea / id abscondēbat
nōs abscondēbāmus
vōs abscondēbātis
eī / eae / ea abscondēbant
Indicātīvus futūrum
ego abscondam
tū abscondēs
is / ea / id abscondet
nōs abscondēmus
vōs abscondētis
eī / eae / ea abscondent
Indicātīvus perfectum
ego abscondī
tū abscondistī
is / ea / id abscondit
nōs abscondimus
vōs abscondistis
eī / eae / ea abscondērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego absconderam
tū absconderās
is / ea / id absconderat
nōs absconderāmus
vōs absconderātis
eī / eae / ea absconderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego absconderō
tū absconderis
is / ea / id absconderit
nōs absconderimus
vōs absconderitis
eī / eae / ea absconderint
Coniūnctīvus praesēns
ego abscondam
tū abscondās
is / ea / id abscondat
nōs abscondāmus
vōs abscondātis
eī / eae / ea abscondant
Coniūnctīvus imperfectum
ego absconderem
tū absconderēs
is / ea / id absconderet
nōs absconderēmus
vōs absconderētis
eī / eae / ea absconderent
Coniūnctīvus perfectum
ego absconderim
tū absconderīs
is / ea / id absconderit
nōs absconderīmus
vōs absconderītis
eī / eae / ea absconderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abscondissem
tū abscondissēs
is / ea / id abscondisset
nōs abscondissēmus
vōs abscondissētis
eī / eae / ea abscondissent
Imperātīvus praesēns
tū absconde
vōs abscondite
Imperātīvus futūrum
tū absconditō
is / ea / id absconditō
vōs absconditōte
eī / eae / ea absconduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— abscondere
Īnfīnītīvus perfectum
— abscondisse
Īnfīnītīvus futūrum
— absconditūrum esse
Participium praesēns
— abscondēns
Participium futūrum
— absconditūrus
Gerundium (genitīvus)
— abscondendī
Gerundium (datīvus)
— abscondendō
Gerundium (accūsātīvus)
— abscondendum
Gerundium (ablātīvus)
— abscondendō
Supīnum (accūsātīvus)
— absconditum
Supīnum (ablātīvus)
— absconditū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abscondor
tū absconderis
is / ea / id absconditur
nōs abscondimur
vōs abscondiminī
eī / eae / ea absconduntur
Indicātīvus imperfectum
ego abscondēbar
tū abscondēbāris
is / ea / id abscondēbātur
nōs abscondēbāmur
vōs abscondēbāminī
eī / eae / ea abscondēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abscondar
tū abscondēris
is / ea / id abscondētur
nōs abscondēmur
vōs abscondēminī
eī / eae / ea abscondentur
Coniūnctīvus praesēns
ego abscondar
tū abscondāris
is / ea / id abscondātur
nōs abscondāmur
vōs abscondāminī
eī / eae / ea abscondantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego absconderer
tū absconderēris
is / ea / id absconderētur
nōs absconderēmur
vōs absconderēminī
eī / eae / ea absconderentur
Imperātīvus praesēns
tū abscondere
vōs abscondiminī
Imperātīvus futūrum
tū absconditor
is / ea / id absconditor
eī / eae / ea absconduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— abscondī
Īnfīnītīvus perfectum
— absconditum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— absconditum īrī
Participium perfectum
— absconditus
Participium futūrum
— abscondendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary