HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← absumo — definition

Conjugation of absumo

Regular CEFR B1
[apˈsuː.moː]

to diminish, take away, use up, consume, exhaust Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego absūmō
tū absūmis
is / ea / id absūmit
nōs absūmimus
vōs absūmitis
eī / eae / ea absūmunt
Indicātīvus imperfectum
ego absūmēbam
tū absūmēbās
is / ea / id absūmēbat
nōs absūmēbāmus
vōs absūmēbātis
eī / eae / ea absūmēbant
Indicātīvus futūrum
ego absūmam
tū absūmēs
is / ea / id absūmet
nōs absūmēmus
vōs absūmētis
eī / eae / ea absūment
Indicātīvus perfectum
ego absūmpsī
tū absūmpsistī
is / ea / id absūmpsit
nōs absūmpsimus
vōs absūmpsistis
eī / eae / ea absūmpsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego absūmpseram
tū absūmpserās
is / ea / id absūmpserat
nōs absūmpserāmus
vōs absūmpserātis
eī / eae / ea absūmpserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego absūmpserō
tū absūmpseris
is / ea / id absūmpserit
nōs absūmpserimus
vōs absūmpseritis
eī / eae / ea absūmpserint
Coniūnctīvus praesēns
ego absūmam
tū absūmās
is / ea / id absūmat
nōs absūmāmus
vōs absūmātis
eī / eae / ea absūmant
Coniūnctīvus imperfectum
ego absūmerem
tū absūmerēs
is / ea / id absūmeret
nōs absūmerēmus
vōs absūmerētis
eī / eae / ea absūmerent
Coniūnctīvus perfectum
ego absūmpserim
tū absūmpserīs
is / ea / id absūmpserit
nōs absūmpserīmus
vōs absūmpserītis
eī / eae / ea absūmpserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego absūmpsissem
tū absūmpsissēs
is / ea / id absūmpsisset
nōs absūmpsissēmus
vōs absūmpsissētis
eī / eae / ea absūmpsissent
Imperātīvus praesēns
tū absūme
vōs absūmite
Imperātīvus futūrum
tū absūmitō
is / ea / id absūmitō
vōs absūmitōte
eī / eae / ea absūmuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— absūmere
Īnfīnītīvus perfectum
— absūmpsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— absūmptūrum esse
Participium praesēns
— absūmēns
Participium futūrum
— absūmptūrus
Gerundium (genitīvus)
— absūmendī
Gerundium (datīvus)
— absūmendō
Gerundium (accūsātīvus)
— absūmendum
Gerundium (ablātīvus)
— absūmendō
Supīnum (accūsātīvus)
— absūmptum
Supīnum (ablātīvus)
— absūmptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego absūmor
tū absūmeris
is / ea / id absūmitur
nōs absūmimur
vōs absūmiminī
eī / eae / ea absūmuntur
Indicātīvus imperfectum
ego absūmēbar
tū absūmēbāris
is / ea / id absūmēbātur
nōs absūmēbāmur
vōs absūmēbāminī
eī / eae / ea absūmēbantur
Indicātīvus futūrum
ego absūmar
tū absūmēris
is / ea / id absūmētur
nōs absūmēmur
vōs absūmēminī
eī / eae / ea absūmentur
Coniūnctīvus praesēns
ego absūmar
tū absūmāris
is / ea / id absūmātur
nōs absūmāmur
vōs absūmāminī
eī / eae / ea absūmantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego absūmerer
tū absūmerēris
is / ea / id absūmerētur
nōs absūmerēmur
vōs absūmerēminī
eī / eae / ea absūmerentur
Imperātīvus praesēns
tū absūmere
vōs absūmiminī
Imperātīvus futūrum
tū absūmitor
is / ea / id absūmitor
eī / eae / ea absūmuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— absūmī
Īnfīnītīvus perfectum
— absūmptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— absūmptum īrī
Participium perfectum
— absūmptus
Participium futūrum
— absūmendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary