Conjugation of abrumpo
/[abˈrʊm.poː]/to cut short; break off; terminate; halt, stop, or end suddenly or abruptly; put an end to Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | abrumpō |
| tū | abrumpis |
| is / ea / id | abrumpit |
| nōs | abrumpimus |
| vōs | abrumpitis |
| eī / eae / ea | abrumpunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | abrumpēbam |
| tū | abrumpēbās |
| is / ea / id | abrumpēbat |
| nōs | abrumpēbāmus |
| vōs | abrumpēbātis |
| eī / eae / ea | abrumpēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | abrumpam |
| tū | abrumpēs |
| is / ea / id | abrumpet |
| nōs | abrumpēmus |
| vōs | abrumpētis |
| eī / eae / ea | abrumpent |
Indicātīvus perfectum
| ego | abrūpī |
| tū | abrūpistī |
| is / ea / id | abrūpit |
| nōs | abrūpimus |
| vōs | abrūpistis |
| eī / eae / ea | abrūpērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | abrūperam |
| tū | abrūperās |
| is / ea / id | abrūperat |
| nōs | abrūperāmus |
| vōs | abrūperātis |
| eī / eae / ea | abrūperant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | abrūperō |
| tū | abrūperis |
| is / ea / id | abrūperit |
| nōs | abrūperimus |
| vōs | abrūperitis |
| eī / eae / ea | abrūperint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | abrumpam |
| tū | abrumpās |
| is / ea / id | abrumpat |
| nōs | abrumpāmus |
| vōs | abrumpātis |
| eī / eae / ea | abrumpant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | abrumperem |
| tū | abrumperēs |
| is / ea / id | abrumperet |
| nōs | abrumperēmus |
| vōs | abrumperētis |
| eī / eae / ea | abrumperent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | abrūperim |
| tū | abrūperīs |
| is / ea / id | abrūperit |
| nōs | abrūperīmus |
| vōs | abrūperītis |
| eī / eae / ea | abrūperint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | abrūpissem |
| tū | abrūpissēs |
| is / ea / id | abrūpisset |
| nōs | abrūpissēmus |
| vōs | abrūpissētis |
| eī / eae / ea | abrūpissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | abrumpe |
| vōs | abrumpite |
Imperātīvus futūrum
| tū | abrumpitō |
| is / ea / id | abrumpitō |
| vōs | abrumpitōte |
| eī / eae / ea | abrumpuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | abrumpere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | abrūpisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | abruptūrum esse |
Participium praesēns
| — | abrumpēns |
Participium futūrum
| — | abruptūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | abrumpendī |
Gerundium (datīvus)
| — | abrumpendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | abrumpendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | abrumpendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | abruptum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | abruptū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | abrumpor |
| tū | abrumperis |
| is / ea / id | abrumpitur |
| nōs | abrumpimur |
| vōs | abrumpiminī |
| eī / eae / ea | abrumpuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | abrumpēbar |
| tū | abrumpēbāris |
| is / ea / id | abrumpēbātur |
| nōs | abrumpēbāmur |
| vōs | abrumpēbāminī |
| eī / eae / ea | abrumpēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | abrumpar |
| tū | abrumpēris |
| is / ea / id | abrumpētur |
| nōs | abrumpēmur |
| vōs | abrumpēminī |
| eī / eae / ea | abrumpentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | abrumpar |
| tū | abrumpāris |
| is / ea / id | abrumpātur |
| nōs | abrumpāmur |
| vōs | abrumpāminī |
| eī / eae / ea | abrumpantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | abrumperer |
| tū | abrumperēris |
| is / ea / id | abrumperētur |
| nōs | abrumperēmur |
| vōs | abrumperēminī |
| eī / eae / ea | abrumperentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | abrumpere |
| vōs | abrumpiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | abrumpitor |
| is / ea / id | abrumpitor |
| eī / eae / ea | abrumpuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | abrumpī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | abruptum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | abruptum īrī |
Participium perfectum
| — | abruptus |
Participium futūrum
| — | abrumpendus |