HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abligurio — definition

Conjugation of abligurio

Regular CEFR B2
[ab.lɪˈɡuː.ri.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abligūriō
tū abligūrīs
is / ea / id abligūrit
nōs abligūrīmus
vōs abligūrītis
eī / eae / ea abligūriunt
Indicātīvus imperfectum
ego abligūriēbam
tū abligūriēbās
is / ea / id abligūriēbat
nōs abligūriēbāmus
vōs abligūriēbātis
eī / eae / ea abligūriēbant
Indicātīvus futūrum
ego abligūriam
tū abligūriēs
is / ea / id abligūriet
nōs abligūriēmus
vōs abligūriētis
eī / eae / ea abligūrient
Indicātīvus perfectum
ego abligūrīvī
tū abligūrīvistī
is / ea / id abligūrīvit
nōs abligūrīvimus
vōs abligūrīvistis
eī / eae / ea abligūrīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abligūrīveram
tū abligūrīverās
is / ea / id abligūrīverat
nōs abligūrīverāmus
vōs abligūrīverātis
eī / eae / ea abligūrīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abligūrīverō
tū abligūrīveris
is / ea / id abligūrīverit
nōs abligūrīverimus
vōs abligūrīveritis
eī / eae / ea abligūrīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego abligūriam
tū abligūriās
is / ea / id abligūriat
nōs abligūriāmus
vōs abligūriātis
eī / eae / ea abligūriant
Coniūnctīvus imperfectum
ego abligūrīrem
tū abligūrīrēs
is / ea / id abligūrīret
nōs abligūrīrēmus
vōs abligūrīrētis
eī / eae / ea abligūrīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego abligūrīverim
tū abligūrīverīs
is / ea / id abligūrīverit
nōs abligūrīverīmus
vōs abligūrīverītis
eī / eae / ea abligūrīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abligūrīvissem
tū abligūrīvissēs
is / ea / id abligūrīvisset
nōs abligūrīvissēmus
vōs abligūrīvissētis
eī / eae / ea abligūrīvissent
Imperātīvus praesēns
tū abligūrī
vōs abligūrīte
Imperātīvus futūrum
tū abligūrītō
is / ea / id abligūrītō
vōs abligūrītōte
eī / eae / ea abligūriuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— abligūrīre
Īnfīnītīvus perfectum
— abligūrīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— abligūrītūrum esse
Participium praesēns
— abligūriēns
Participium futūrum
— abligūrītūrus
Gerundium (genitīvus)
— abligūriendī
Gerundium (datīvus)
— abligūriendō
Gerundium (accūsātīvus)
— abligūriendum
Gerundium (ablātīvus)
— abligūriendō
Supīnum (accūsātīvus)
— abligūrītum
Supīnum (ablātīvus)
— abligūrītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abligūrior
tū abligūrīris
is / ea / id abligūrītur
nōs abligūrīmur
vōs abligūrīminī
eī / eae / ea abligūriuntur
Indicātīvus imperfectum
ego abligūriēbar
tū abligūriēbāris
is / ea / id abligūriēbātur
nōs abligūriēbāmur
vōs abligūriēbāminī
eī / eae / ea abligūriēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abligūriar
tū abligūriēris
is / ea / id abligūriētur
nōs abligūriēmur
vōs abligūriēminī
eī / eae / ea abligūrientur
Coniūnctīvus praesēns
ego abligūriar
tū abligūriāris
is / ea / id abligūriātur
nōs abligūriāmur
vōs abligūriāminī
eī / eae / ea abligūriantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abligūrīrer
tū abligūrīrēris
is / ea / id abligūrīrētur
nōs abligūrīrēmur
vōs abligūrīrēminī
eī / eae / ea abligūrīrentur
Imperātīvus praesēns
tū abligūrīre
vōs abligūrīminī
Imperātīvus futūrum
tū abligūrītor
is / ea / id abligūrītor
eī / eae / ea abligūriuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— abligūrīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— abligūrītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— abligūrītum īrī
Participium perfectum
— abligūrītus
Participium futūrum
— abligūriendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary