HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abligurio — definición

Conjugation of abligurio

Regular CEFR B2
/[ab.lɪˈɡuː.ri.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abligūriō
abligūrīs
is / ea / id abligūrit
nōs abligūrīmus
vōs abligūrītis
eī / eae / ea abligūriunt
Indicātīvus imperfectum
ego abligūriēbam
abligūriēbās
is / ea / id abligūriēbat
nōs abligūriēbāmus
vōs abligūriēbātis
eī / eae / ea abligūriēbant
Indicātīvus futūrum
ego abligūriam
abligūriēs
is / ea / id abligūriet
nōs abligūriēmus
vōs abligūriētis
eī / eae / ea abligūrient
Indicātīvus perfectum
ego abligūrīvī
abligūrīvistī
is / ea / id abligūrīvit
nōs abligūrīvimus
vōs abligūrīvistis
eī / eae / ea abligūrīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abligūrīveram
abligūrīverās
is / ea / id abligūrīverat
nōs abligūrīverāmus
vōs abligūrīverātis
eī / eae / ea abligūrīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abligūrīverō
abligūrīveris
is / ea / id abligūrīverit
nōs abligūrīverimus
vōs abligūrīveritis
eī / eae / ea abligūrīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego abligūriam
abligūriās
is / ea / id abligūriat
nōs abligūriāmus
vōs abligūriātis
eī / eae / ea abligūriant
Coniūnctīvus imperfectum
ego abligūrīrem
abligūrīrēs
is / ea / id abligūrīret
nōs abligūrīrēmus
vōs abligūrīrētis
eī / eae / ea abligūrīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego abligūrīverim
abligūrīverīs
is / ea / id abligūrīverit
nōs abligūrīverīmus
vōs abligūrīverītis
eī / eae / ea abligūrīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abligūrīvissem
abligūrīvissēs
is / ea / id abligūrīvisset
nōs abligūrīvissēmus
vōs abligūrīvissētis
eī / eae / ea abligūrīvissent
Imperātīvus praesēns
abligūrī
vōs abligūrīte
Imperātīvus futūrum
abligūrītō
is / ea / id abligūrītō
vōs abligūrītōte
eī / eae / ea abligūriuntō
Īnfīnītīvus praesēns
abligūrīre
Īnfīnītīvus perfectum
abligūrīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
abligūrītūrum esse
Participium praesēns
abligūriēns
Participium futūrum
abligūrītūrus
Gerundium (genitīvus)
abligūriendī
Gerundium (datīvus)
abligūriendō
Gerundium (accūsātīvus)
abligūriendum
Gerundium (ablātīvus)
abligūriendō
Supīnum (accūsātīvus)
abligūrītum
Supīnum (ablātīvus)
abligūrītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abligūrior
abligūrīris
is / ea / id abligūrītur
nōs abligūrīmur
vōs abligūrīminī
eī / eae / ea abligūriuntur
Indicātīvus imperfectum
ego abligūriēbar
abligūriēbāris
is / ea / id abligūriēbātur
nōs abligūriēbāmur
vōs abligūriēbāminī
eī / eae / ea abligūriēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abligūriar
abligūriēris
is / ea / id abligūriētur
nōs abligūriēmur
vōs abligūriēminī
eī / eae / ea abligūrientur
Coniūnctīvus praesēns
ego abligūriar
abligūriāris
is / ea / id abligūriātur
nōs abligūriāmur
vōs abligūriāminī
eī / eae / ea abligūriantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abligūrīrer
abligūrīrēris
is / ea / id abligūrīrētur
nōs abligūrīrēmur
vōs abligūrīrēminī
eī / eae / ea abligūrīrentur
Imperātīvus praesēns
abligūrīre
vōs abligūrīminī
Imperātīvus futūrum
abligūrītor
is / ea / id abligūrītor
eī / eae / ea abligūriuntor
Īnfīnītīvus praesēns
abligūrīrī
Īnfīnītīvus perfectum
abligūrītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
abligūrītum īrī
Participium perfectum
abligūrītus
Participium futūrum
abligūriendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary