HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ablego — definition

Conjugation of ablego

Regular CEFR B1
[abˈɫeː.ɡoː]

to remove, keep at a distance, banish, send into exile Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ablēgō
tū ablēgās
is / ea / id ablēgat
nōs ablēgāmus
vōs ablēgātis
eī / eae / ea ablēgant
Indicātīvus imperfectum
ego ablēgābam
tū ablēgābās
is / ea / id ablēgābat
nōs ablēgābāmus
vōs ablēgābātis
eī / eae / ea ablēgābant
Indicātīvus futūrum
ego ablēgābō
tū ablēgābis
is / ea / id ablēgābit
nōs ablēgābimus
vōs ablēgābitis
eī / eae / ea ablēgābunt
Indicātīvus perfectum
ego ablēgāvī
tū ablēgāvistī
is / ea / id ablēgāvit
nōs ablēgāvimus
vōs ablēgāvistis
eī / eae / ea ablēgāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ablēgāveram
tū ablēgāverās
is / ea / id ablēgāverat
nōs ablēgāverāmus
vōs ablēgāverātis
eī / eae / ea ablēgāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ablēgāverō
tū ablēgāveris
is / ea / id ablēgāverit
nōs ablēgāverimus
vōs ablēgāveritis
eī / eae / ea ablēgāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ablēgem
tū ablēgēs
is / ea / id ablēget
nōs ablēgēmus
vōs ablēgētis
eī / eae / ea ablēgent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ablēgārem
tū ablēgārēs
is / ea / id ablēgāret
nōs ablēgārēmus
vōs ablēgārētis
eī / eae / ea ablēgārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ablēgāverim
tū ablēgāverīs
is / ea / id ablēgāverit
nōs ablēgāverīmus
vōs ablēgāverītis
eī / eae / ea ablēgāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ablēgāvissem
tū ablēgāvissēs
is / ea / id ablēgāvisset
nōs ablēgāvissēmus
vōs ablēgāvissētis
eī / eae / ea ablēgāvissent
Imperātīvus praesēns
tū ablēgā
vōs ablēgāte
Imperātīvus futūrum
tū ablēgātō
is / ea / id ablēgātō
vōs ablēgātōte
eī / eae / ea ablēgantō
Īnfīnītīvus praesēns
— ablēgāre
Īnfīnītīvus perfectum
— ablēgāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ablēgātūrum esse
Participium praesēns
— ablēgāns
Participium futūrum
— ablēgātūrus
Gerundium (genitīvus)
— ablēgandī
Gerundium (datīvus)
— ablēgandō
Gerundium (accūsātīvus)
— ablēgandum
Gerundium (ablātīvus)
— ablēgandō
Supīnum (accūsātīvus)
— ablēgātum
Supīnum (ablātīvus)
— ablēgātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ablēgor
tū ablēgāris
is / ea / id ablēgātur
nōs ablēgāmur
vōs ablēgāminī
eī / eae / ea ablēgantur
Indicātīvus imperfectum
ego ablēgābar
tū ablēgābāris
is / ea / id ablēgābātur
nōs ablēgābāmur
vōs ablēgābāminī
eī / eae / ea ablēgābantur
Indicātīvus futūrum
ego ablēgābor
tū ablēgāberis
is / ea / id ablēgābitur
nōs ablēgābimur
vōs ablēgābiminī
eī / eae / ea ablēgābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ablēger
tū ablēgēris
is / ea / id ablēgētur
nōs ablēgēmur
vōs ablēgēminī
eī / eae / ea ablēgentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ablēgārer
tū ablēgārēris
is / ea / id ablēgārētur
nōs ablēgārēmur
vōs ablēgārēminī
eī / eae / ea ablēgārentur
Imperātīvus praesēns
tū ablēgāre
vōs ablēgāminī
Imperātīvus futūrum
tū ablēgātor
is / ea / id ablēgātor
eī / eae / ea ablēgantor
Īnfīnītīvus praesēns
— ablēgārī
Īnfīnītīvus perfectum
— ablēgātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ablēgātum īrī
Participium perfectum
— ablēgātus
Participium futūrum
— ablēgandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary