HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ablacuo — definition

Conjugation of ablacuo

Regular CEFR B1
[abˈɫa.ku.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ablacuō
tū ablacuās
is / ea / id ablacuat
nōs ablacuāmus
vōs ablacuātis
eī / eae / ea ablacuant
Indicātīvus imperfectum
ego ablacuābam
tū ablacuābās
is / ea / id ablacuābat
nōs ablacuābāmus
vōs ablacuābātis
eī / eae / ea ablacuābant
Indicātīvus futūrum
ego ablacuābō
tū ablacuābis
is / ea / id ablacuābit
nōs ablacuābimus
vōs ablacuābitis
eī / eae / ea ablacuābunt
Indicātīvus perfectum
ego ablacuāvī
tū ablacuāvistī
is / ea / id ablacuāvit
nōs ablacuāvimus
vōs ablacuāvistis
eī / eae / ea ablacuāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ablacuāveram
tū ablacuāverās
is / ea / id ablacuāverat
nōs ablacuāverāmus
vōs ablacuāverātis
eī / eae / ea ablacuāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ablacuāverō
tū ablacuāveris
is / ea / id ablacuāverit
nōs ablacuāverimus
vōs ablacuāveritis
eī / eae / ea ablacuāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ablacuem
tū ablacuēs
is / ea / id ablacuet
nōs ablacuēmus
vōs ablacuētis
eī / eae / ea ablacuent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ablacuārem
tū ablacuārēs
is / ea / id ablacuāret
nōs ablacuārēmus
vōs ablacuārētis
eī / eae / ea ablacuārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ablacuāverim
tū ablacuāverīs
is / ea / id ablacuāverit
nōs ablacuāverīmus
vōs ablacuāverītis
eī / eae / ea ablacuāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ablacuāvissem
tū ablacuāvissēs
is / ea / id ablacuāvisset
nōs ablacuāvissēmus
vōs ablacuāvissētis
eī / eae / ea ablacuāvissent
Imperātīvus praesēns
tū ablacuā
vōs ablacuāte
Imperātīvus futūrum
tū ablacuātō
is / ea / id ablacuātō
vōs ablacuātōte
eī / eae / ea ablacuantō
Īnfīnītīvus praesēns
— ablacuāre
Īnfīnītīvus perfectum
— ablacuāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ablacuātūrum esse
Participium praesēns
— ablacuāns
Participium futūrum
— ablacuātūrus
Gerundium (genitīvus)
— ablacuandī
Gerundium (datīvus)
— ablacuandō
Gerundium (accūsātīvus)
— ablacuandum
Gerundium (ablātīvus)
— ablacuandō
Supīnum (accūsātīvus)
— ablacuātum
Supīnum (ablātīvus)
— ablacuātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ablacuor
tū ablacuāris
is / ea / id ablacuātur
nōs ablacuāmur
vōs ablacuāminī
eī / eae / ea ablacuantur
Indicātīvus imperfectum
ego ablacuābar
tū ablacuābāris
is / ea / id ablacuābātur
nōs ablacuābāmur
vōs ablacuābāminī
eī / eae / ea ablacuābantur
Indicātīvus futūrum
ego ablacuābor
tū ablacuāberis
is / ea / id ablacuābitur
nōs ablacuābimur
vōs ablacuābiminī
eī / eae / ea ablacuābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ablacuer
tū ablacuēris
is / ea / id ablacuētur
nōs ablacuēmur
vōs ablacuēminī
eī / eae / ea ablacuentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ablacuārer
tū ablacuārēris
is / ea / id ablacuārētur
nōs ablacuārēmur
vōs ablacuārēminī
eī / eae / ea ablacuārentur
Imperātīvus praesēns
tū ablacuāre
vōs ablacuāminī
Imperātīvus futūrum
tū ablacuātor
is / ea / id ablacuātor
eī / eae / ea ablacuantor
Īnfīnītīvus praesēns
— ablacuārī
Īnfīnītīvus perfectum
— ablacuātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ablacuātum īrī
Participium perfectum
— ablacuātus
Participium futūrum
— ablacuandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary