HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abjudico — definición

Conjugation of abjudico

Regular CEFR B2
/[abˈjuː.dɪ.koː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abjūdicō
abjūdicās
is / ea / id abjūdicat
nōs abjūdicāmus
vōs abjūdicātis
eī / eae / ea abjūdicant
Indicātīvus imperfectum
ego abjūdicābam
abjūdicābās
is / ea / id abjūdicābat
nōs abjūdicābāmus
vōs abjūdicābātis
eī / eae / ea abjūdicābant
Indicātīvus futūrum
ego abjūdicābō
abjūdicābis
is / ea / id abjūdicābit
nōs abjūdicābimus
vōs abjūdicābitis
eī / eae / ea abjūdicābunt
Indicātīvus perfectum
ego abjūdicāvī
abjūdicāvistī
is / ea / id abjūdicāvit
nōs abjūdicāvimus
vōs abjūdicāvistis
eī / eae / ea abjūdicāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abjūdicāveram
abjūdicāverās
is / ea / id abjūdicāverat
nōs abjūdicāverāmus
vōs abjūdicāverātis
eī / eae / ea abjūdicāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abjūdicāverō
abjūdicāveris
is / ea / id abjūdicāverit
nōs abjūdicāverimus
vōs abjūdicāveritis
eī / eae / ea abjūdicāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego abjūdicem
abjūdicēs
is / ea / id abjūdicet
nōs abjūdicēmus
vōs abjūdicētis
eī / eae / ea abjūdicent
Coniūnctīvus imperfectum
ego abjūdicārem
abjūdicārēs
is / ea / id abjūdicāret
nōs abjūdicārēmus
vōs abjūdicārētis
eī / eae / ea abjūdicārent
Coniūnctīvus perfectum
ego abjūdicāverim
abjūdicāverīs
is / ea / id abjūdicāverit
nōs abjūdicāverīmus
vōs abjūdicāverītis
eī / eae / ea abjūdicāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abjūdicāvissem
abjūdicāvissēs
is / ea / id abjūdicāvisset
nōs abjūdicāvissēmus
vōs abjūdicāvissētis
eī / eae / ea abjūdicāvissent
Imperātīvus praesēns
abjūdicā
vōs abjūdicāte
Imperātīvus futūrum
abjūdicātō
is / ea / id abjūdicātō
vōs abjūdicātōte
eī / eae / ea abjūdicantō
Īnfīnītīvus praesēns
abjūdicāre
Īnfīnītīvus perfectum
abjūdicāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
abjūdicātūrum esse
Participium praesēns
abjūdicāns
Participium futūrum
abjūdicātūrus
Gerundium (genitīvus)
abjūdicandī
Gerundium (datīvus)
abjūdicandō
Gerundium (accūsātīvus)
abjūdicandum
Gerundium (ablātīvus)
abjūdicandō
Supīnum (accūsātīvus)
abjūdicātum
Supīnum (ablātīvus)
abjūdicātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abjūdicor
abjūdicāris
is / ea / id abjūdicātur
nōs abjūdicāmur
vōs abjūdicāminī
eī / eae / ea abjūdicantur
Indicātīvus imperfectum
ego abjūdicābar
abjūdicābāris
is / ea / id abjūdicābātur
nōs abjūdicābāmur
vōs abjūdicābāminī
eī / eae / ea abjūdicābantur
Indicātīvus futūrum
ego abjūdicābor
abjūdicāberis
is / ea / id abjūdicābitur
nōs abjūdicābimur
vōs abjūdicābiminī
eī / eae / ea abjūdicābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego abjūdicer
abjūdicēris
is / ea / id abjūdicētur
nōs abjūdicēmur
vōs abjūdicēminī
eī / eae / ea abjūdicentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abjūdicārer
abjūdicārēris
is / ea / id abjūdicārētur
nōs abjūdicārēmur
vōs abjūdicārēminī
eī / eae / ea abjūdicārentur
Imperātīvus praesēns
abjūdicāre
vōs abjūdicāminī
Imperātīvus futūrum
abjūdicātor
is / ea / id abjūdicātor
eī / eae / ea abjūdicantor
Īnfīnītīvus praesēns
abjūdicārī
Īnfīnītīvus perfectum
abjūdicātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
abjūdicātum īrī
Participium perfectum
abjūdicātus
Participium futūrum
abjūdicandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary