HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abiungo — definition

Conjugation of abiungo

Regular CEFR B1
[abˈjʊŋ.ɡoː]

to remove, separate, split or detach something or from something Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abiungō
tū abiungis
is / ea / id abiungit
nōs abiungimus
vōs abiungitis
eī / eae / ea abiungunt
Indicātīvus imperfectum
ego abiungēbam
tū abiungēbās
is / ea / id abiungēbat
nōs abiungēbāmus
vōs abiungēbātis
eī / eae / ea abiungēbant
Indicātīvus futūrum
ego abiungam
tū abiungēs
is / ea / id abiunget
nōs abiungēmus
vōs abiungētis
eī / eae / ea abiungent
Indicātīvus perfectum
ego abiūnxī
tū abiūnxistī
is / ea / id abiūnxit
nōs abiūnximus
vōs abiūnxistis
eī / eae / ea abiūnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abiūnxeram
tū abiūnxerās
is / ea / id abiūnxerat
nōs abiūnxerāmus
vōs abiūnxerātis
eī / eae / ea abiūnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abiūnxerō
tū abiūnxeris
is / ea / id abiūnxerit
nōs abiūnxerimus
vōs abiūnxeritis
eī / eae / ea abiūnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego abiungam
tū abiungās
is / ea / id abiungat
nōs abiungāmus
vōs abiungātis
eī / eae / ea abiungant
Coniūnctīvus imperfectum
ego abiungerem
tū abiungerēs
is / ea / id abiungeret
nōs abiungerēmus
vōs abiungerētis
eī / eae / ea abiungerent
Coniūnctīvus perfectum
ego abiūnxerim
tū abiūnxerīs
is / ea / id abiūnxerit
nōs abiūnxerīmus
vōs abiūnxerītis
eī / eae / ea abiūnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abiūnxissem
tū abiūnxissēs
is / ea / id abiūnxisset
nōs abiūnxissēmus
vōs abiūnxissētis
eī / eae / ea abiūnxissent
Imperātīvus praesēns
tū abiunge
vōs abiungite
Imperātīvus futūrum
tū abiungitō
is / ea / id abiungitō
vōs abiungitōte
eī / eae / ea abiunguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— abiungere
Īnfīnītīvus perfectum
— abiūnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— abiūnctūrum esse
Participium praesēns
— abiungēns
Participium futūrum
— abiūnctūrus
Gerundium (genitīvus)
— abiungendī
Gerundium (datīvus)
— abiungendō
Gerundium (accūsātīvus)
— abiungendum
Gerundium (ablātīvus)
— abiungendō
Supīnum (accūsātīvus)
— abiūnctum
Supīnum (ablātīvus)
— abiūnctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abiungor
tū abiungeris
is / ea / id abiungitur
nōs abiungimur
vōs abiungiminī
eī / eae / ea abiunguntur
Indicātīvus imperfectum
ego abiungēbar
tū abiungēbāris
is / ea / id abiungēbātur
nōs abiungēbāmur
vōs abiungēbāminī
eī / eae / ea abiungēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abiungar
tū abiungēris
is / ea / id abiungētur
nōs abiungēmur
vōs abiungēminī
eī / eae / ea abiungentur
Coniūnctīvus praesēns
ego abiungar
tū abiungāris
is / ea / id abiungātur
nōs abiungāmur
vōs abiungāminī
eī / eae / ea abiungantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abiungerer
tū abiungerēris
is / ea / id abiungerētur
nōs abiungerēmur
vōs abiungerēminī
eī / eae / ea abiungerentur
Imperātīvus praesēns
tū abiungere
vōs abiungiminī
Imperātīvus futūrum
tū abiungitor
is / ea / id abiungitor
eī / eae / ea abiunguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— abiungī
Īnfīnītīvus perfectum
— abiūnctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— abiūnctum īrī
Participium perfectum
— abiūnctus
Participium futūrum
— abiungendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary