HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abiecto — definition

Conjugation of abiecto

Regular CEFR B1
[abˈjɛk.toː]

to throw, cast away, cast down, cast aside Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abiectō
tū abiectās
is / ea / id abiectat
nōs abiectāmus
vōs abiectātis
eī / eae / ea abiectant
Indicātīvus imperfectum
ego abiectābam
tū abiectābās
is / ea / id abiectābat
nōs abiectābāmus
vōs abiectābātis
eī / eae / ea abiectābant
Indicātīvus futūrum
ego abiectābō
tū abiectābis
is / ea / id abiectābit
nōs abiectābimus
vōs abiectābitis
eī / eae / ea abiectābunt
Indicātīvus perfectum
ego abiectāvī
tū abiectāvistī
is / ea / id abiectāvit
nōs abiectāvimus
vōs abiectāvistis
eī / eae / ea abiectāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abiectāveram
tū abiectāverās
is / ea / id abiectāverat
nōs abiectāverāmus
vōs abiectāverātis
eī / eae / ea abiectāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abiectāverō
tū abiectāveris
is / ea / id abiectāverit
nōs abiectāverimus
vōs abiectāveritis
eī / eae / ea abiectāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego abiectem
tū abiectēs
is / ea / id abiectet
nōs abiectēmus
vōs abiectētis
eī / eae / ea abiectent
Coniūnctīvus imperfectum
ego abiectārem
tū abiectārēs
is / ea / id abiectāret
nōs abiectārēmus
vōs abiectārētis
eī / eae / ea abiectārent
Coniūnctīvus perfectum
ego abiectāverim
tū abiectāverīs
is / ea / id abiectāverit
nōs abiectāverīmus
vōs abiectāverītis
eī / eae / ea abiectāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abiectāvissem
tū abiectāvissēs
is / ea / id abiectāvisset
nōs abiectāvissēmus
vōs abiectāvissētis
eī / eae / ea abiectāvissent
Imperātīvus praesēns
tū abiectā
vōs abiectāte
Imperātīvus futūrum
tū abiectātō
is / ea / id abiectātō
vōs abiectātōte
eī / eae / ea abiectantō
Īnfīnītīvus praesēns
— abiectāre
Īnfīnītīvus perfectum
— abiectāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— abiectātūrum esse
Participium praesēns
— abiectāns
Participium futūrum
— abiectātūrus
Gerundium (genitīvus)
— abiectandī
Gerundium (datīvus)
— abiectandō
Gerundium (accūsātīvus)
— abiectandum
Gerundium (ablātīvus)
— abiectandō
Supīnum (accūsātīvus)
— abiectātum
Supīnum (ablātīvus)
— abiectātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abiector
tū abiectāris
is / ea / id abiectātur
nōs abiectāmur
vōs abiectāminī
eī / eae / ea abiectantur
Indicātīvus imperfectum
ego abiectābar
tū abiectābāris
is / ea / id abiectābātur
nōs abiectābāmur
vōs abiectābāminī
eī / eae / ea abiectābantur
Indicātīvus futūrum
ego abiectābor
tū abiectāberis
is / ea / id abiectābitur
nōs abiectābimur
vōs abiectābiminī
eī / eae / ea abiectābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego abiecter
tū abiectēris
is / ea / id abiectētur
nōs abiectēmur
vōs abiectēminī
eī / eae / ea abiectentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abiectārer
tū abiectārēris
is / ea / id abiectārētur
nōs abiectārēmur
vōs abiectārēminī
eī / eae / ea abiectārentur
Imperātīvus praesēns
tū abiectāre
vōs abiectāminī
Imperātīvus futūrum
tū abiectātor
is / ea / id abiectātor
eī / eae / ea abiectantor
Īnfīnītīvus praesēns
— abiectārī
Īnfīnītīvus perfectum
— abiectātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— abiectātum īrī
Participium perfectum
— abiectātus
Participium futūrum
— abiectandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary