Conjugation of abicio
/[aˈbɪ.ki.oː]/to throw oneself on the ground; throw oneself away, degrade oneself, give up in despair Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | abiciō |
| tū | abicis |
| is / ea / id | abicit |
| nōs | abicimus |
| vōs | abicitis |
| eī / eae / ea | abiciunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | abiciēbam |
| tū | abiciēbās |
| is / ea / id | abiciēbat |
| nōs | abiciēbāmus |
| vōs | abiciēbātis |
| eī / eae / ea | abiciēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | abiciam |
| tū | abiciēs |
| is / ea / id | abiciet |
| nōs | abiciēmus |
| vōs | abiciētis |
| eī / eae / ea | abicient |
Indicātīvus perfectum
| ego | abiēcī |
| tū | abiēcistī |
| is / ea / id | abiēcit |
| nōs | abiēcimus |
| vōs | abiēcistis |
| eī / eae / ea | abiēcērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | abiēceram |
| tū | abiēcerās |
| is / ea / id | abiēcerat |
| nōs | abiēcerāmus |
| vōs | abiēcerātis |
| eī / eae / ea | abiēcerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | abiēcerō |
| tū | abiēceris |
| is / ea / id | abiēcerit |
| nōs | abiēcerimus |
| vōs | abiēceritis |
| eī / eae / ea | abiēcerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | abiciam |
| tū | abiciās |
| is / ea / id | abiciat |
| nōs | abiciāmus |
| vōs | abiciātis |
| eī / eae / ea | abiciant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | abicerem |
| tū | abicerēs |
| is / ea / id | abiceret |
| nōs | abicerēmus |
| vōs | abicerētis |
| eī / eae / ea | abicerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | abiēcerim |
| tū | abiēcerīs |
| is / ea / id | abiēcerit |
| nōs | abiēcerīmus |
| vōs | abiēcerītis |
| eī / eae / ea | abiēcerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | abiēcissem |
| tū | abiēcissēs |
| is / ea / id | abiēcisset |
| nōs | abiēcissēmus |
| vōs | abiēcissētis |
| eī / eae / ea | abiēcissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | abice |
| vōs | abicite |
Imperātīvus futūrum
| tū | abicitō |
| is / ea / id | abicitō |
| vōs | abicitōte |
| eī / eae / ea | abiciuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | abicere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | abiēcisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | abiectūrum esse |
Participium praesēns
| — | abiciēns |
Participium futūrum
| — | abiectūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | abiciendī |
Gerundium (datīvus)
| — | abiciendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | abiciendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | abiciendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | abiectum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | abiectū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | abicior |
| tū | abiceris |
| is / ea / id | abicitur |
| nōs | abicimur |
| vōs | abiciminī |
| eī / eae / ea | abiciuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | abiciēbar |
| tū | abiciēbāris |
| is / ea / id | abiciēbātur |
| nōs | abiciēbāmur |
| vōs | abiciēbāminī |
| eī / eae / ea | abiciēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | abiciar |
| tū | abiciēris |
| is / ea / id | abiciētur |
| nōs | abiciēmur |
| vōs | abiciēminī |
| eī / eae / ea | abicientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | abiciar |
| tū | abiciāris |
| is / ea / id | abiciātur |
| nōs | abiciāmur |
| vōs | abiciāminī |
| eī / eae / ea | abiciantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | abicerer |
| tū | abicerēris |
| is / ea / id | abicerētur |
| nōs | abicerēmur |
| vōs | abicerēminī |
| eī / eae / ea | abicerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | abicere |
| vōs | abiciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | abicitor |
| is / ea / id | abicitor |
| eī / eae / ea | abiciuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | abicī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | abiectum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | abiectum īrī |
Participium perfectum
| — | abiectus |
Participium futūrum
| — | abiciendus |