HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abicio — definition

Conjugation of abicio

Regular CEFR B1
[aˈbɪ.ki.oː]

to throw oneself on the ground; throw oneself away, degrade oneself, give up in despair Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abiciō
tū abicis
is / ea / id abicit
nōs abicimus
vōs abicitis
eī / eae / ea abiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego abiciēbam
tū abiciēbās
is / ea / id abiciēbat
nōs abiciēbāmus
vōs abiciēbātis
eī / eae / ea abiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego abiciam
tū abiciēs
is / ea / id abiciet
nōs abiciēmus
vōs abiciētis
eī / eae / ea abicient
Indicātīvus perfectum
ego abiēcī
tū abiēcistī
is / ea / id abiēcit
nōs abiēcimus
vōs abiēcistis
eī / eae / ea abiēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abiēceram
tū abiēcerās
is / ea / id abiēcerat
nōs abiēcerāmus
vōs abiēcerātis
eī / eae / ea abiēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abiēcerō
tū abiēceris
is / ea / id abiēcerit
nōs abiēcerimus
vōs abiēceritis
eī / eae / ea abiēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego abiciam
tū abiciās
is / ea / id abiciat
nōs abiciāmus
vōs abiciātis
eī / eae / ea abiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego abicerem
tū abicerēs
is / ea / id abiceret
nōs abicerēmus
vōs abicerētis
eī / eae / ea abicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego abiēcerim
tū abiēcerīs
is / ea / id abiēcerit
nōs abiēcerīmus
vōs abiēcerītis
eī / eae / ea abiēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abiēcissem
tū abiēcissēs
is / ea / id abiēcisset
nōs abiēcissēmus
vōs abiēcissētis
eī / eae / ea abiēcissent
Imperātīvus praesēns
tū abice
vōs abicite
Imperātīvus futūrum
tū abicitō
is / ea / id abicitō
vōs abicitōte
eī / eae / ea abiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— abicere
Īnfīnītīvus perfectum
— abiēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— abiectūrum esse
Participium praesēns
— abiciēns
Participium futūrum
— abiectūrus
Gerundium (genitīvus)
— abiciendī
Gerundium (datīvus)
— abiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— abiciendum
Gerundium (ablātīvus)
— abiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— abiectum
Supīnum (ablātīvus)
— abiectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abicior
tū abiceris
is / ea / id abicitur
nōs abicimur
vōs abiciminī
eī / eae / ea abiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego abiciēbar
tū abiciēbāris
is / ea / id abiciēbātur
nōs abiciēbāmur
vōs abiciēbāminī
eī / eae / ea abiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abiciar
tū abiciēris
is / ea / id abiciētur
nōs abiciēmur
vōs abiciēminī
eī / eae / ea abicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego abiciar
tū abiciāris
is / ea / id abiciātur
nōs abiciāmur
vōs abiciāminī
eī / eae / ea abiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abicerer
tū abicerēris
is / ea / id abicerētur
nōs abicerēmur
vōs abicerēminī
eī / eae / ea abicerentur
Imperātīvus praesēns
tū abicere
vōs abiciminī
Imperātīvus futūrum
tū abicitor
is / ea / id abicitor
eī / eae / ea abiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— abicī
Īnfīnītīvus perfectum
— abiectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— abiectum īrī
Participium perfectum
— abiectus
Participium futūrum
— abiciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary