HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abhorreo — definition

Conjugation of abhorreo

Regular CEFR B2
[aˈbɔr.re.oː]

to be inconsistent or not agree with, vary or differ from Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abhorreō
tū abhorrēs
is / ea / id abhorret
nōs abhorrēmus
vōs abhorrētis
eī / eae / ea abhorrent
Indicātīvus imperfectum
ego abhorrēbam
tū abhorrēbās
is / ea / id abhorrēbat
nōs abhorrēbāmus
vōs abhorrēbātis
eī / eae / ea abhorrēbant
Indicātīvus futūrum
ego abhorrēbō
tū abhorrēbis
is / ea / id abhorrēbit
nōs abhorrēbimus
vōs abhorrēbitis
eī / eae / ea abhorrēbunt
Indicātīvus perfectum
ego abhorruī
tū abhorruistī
is / ea / id abhorruit
nōs abhorruimus
vōs abhorruistis
eī / eae / ea abhorruērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abhorrueram
tū abhorruerās
is / ea / id abhorruerat
nōs abhorruerāmus
vōs abhorruerātis
eī / eae / ea abhorruerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abhorruerō
tū abhorrueris
is / ea / id abhorruerit
nōs abhorruerimus
vōs abhorrueritis
eī / eae / ea abhorruerint
Coniūnctīvus praesēns
ego abhorream
tū abhorreās
is / ea / id abhorreat
nōs abhorreāmus
vōs abhorreātis
eī / eae / ea abhorreant
Coniūnctīvus imperfectum
ego abhorrērem
tū abhorrērēs
is / ea / id abhorrēret
nōs abhorrērēmus
vōs abhorrērētis
eī / eae / ea abhorrērent
Coniūnctīvus perfectum
ego abhorruerim
tū abhorruerīs
is / ea / id abhorruerit
nōs abhorruerīmus
vōs abhorruerītis
eī / eae / ea abhorruerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abhorruissem
tū abhorruissēs
is / ea / id abhorruisset
nōs abhorruissēmus
vōs abhorruissētis
eī / eae / ea abhorruissent
Imperātīvus praesēns
tū abhorrē
vōs abhorrēte
Imperātīvus futūrum
tū abhorrētō
is / ea / id abhorrētō
vōs abhorrētōte
eī / eae / ea abhorrentō
Īnfīnītīvus praesēns
— abhorrēre
Īnfīnītīvus perfectum
— abhorruisse
Īnfīnītīvus futūrum
— abhorritūrum esse
Participium praesēns
— abhorrēns
Participium futūrum
— abhorritūrus
Gerundium (genitīvus)
— abhorrendī
Gerundium (datīvus)
— abhorrendō
Gerundium (accūsātīvus)
— abhorrendum
Gerundium (ablātīvus)
— abhorrendō
Supīnum (accūsātīvus)
— abhorritum
Supīnum (ablātīvus)
— abhorritū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abhorreor
tū abhorrēris
is / ea / id abhorrētur
nōs abhorrēmur
vōs abhorrēminī
eī / eae / ea abhorrentur
Indicātīvus imperfectum
ego abhorrēbar
tū abhorrēbāris
is / ea / id abhorrēbātur
nōs abhorrēbāmur
vōs abhorrēbāminī
eī / eae / ea abhorrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abhorrēbor
tū abhorrēberis
is / ea / id abhorrēbitur
nōs abhorrēbimur
vōs abhorrēbiminī
eī / eae / ea abhorrēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego abhorrear
tū abhorreāris
is / ea / id abhorreātur
nōs abhorreāmur
vōs abhorreāminī
eī / eae / ea abhorreantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abhorrērer
tū abhorrērēris
is / ea / id abhorrērētur
nōs abhorrērēmur
vōs abhorrērēminī
eī / eae / ea abhorrērentur
Imperātīvus praesēns
tū abhorrēre
vōs abhorrēminī
Imperātīvus futūrum
tū abhorrētor
is / ea / id abhorrētor
eī / eae / ea abhorrentor
Īnfīnītīvus praesēns
— abhorrērī
Īnfīnītīvus perfectum
— abhorritum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— abhorritum īrī
Participium perfectum
— abhorritus
Participium futūrum
— abhorrendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary