Conjugation of abduco
/[abˈduː.koː]/to seduce, charm, attract or entice away, pervert; alienate from fidelity or allegiance Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | abdūcō |
| tū | abdūcis |
| is / ea / id | abdūcit |
| nōs | abdūcimus |
| vōs | abdūcitis |
| eī / eae / ea | abdūcunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | abdūcēbam |
| tū | abdūcēbās |
| is / ea / id | abdūcēbat |
| nōs | abdūcēbāmus |
| vōs | abdūcēbātis |
| eī / eae / ea | abdūcēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | abdūcam |
| tū | abdūcēs |
| is / ea / id | abdūcet |
| nōs | abdūcēmus |
| vōs | abdūcētis |
| eī / eae / ea | abdūcent |
Indicātīvus perfectum
| ego | abdūxī |
| tū | abdūxistī |
| is / ea / id | abdūxit |
| nōs | abdūximus |
| vōs | abdūxistis |
| eī / eae / ea | abdūxērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | abdūxeram |
| tū | abdūxerās |
| is / ea / id | abdūxerat |
| nōs | abdūxerāmus |
| vōs | abdūxerātis |
| eī / eae / ea | abdūxerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | abdūxerō |
| tū | abdūxeris |
| is / ea / id | abdūxerit |
| nōs | abdūxerimus |
| vōs | abdūxeritis |
| eī / eae / ea | abdūxerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | abdūcam |
| tū | abdūcās |
| is / ea / id | abdūcat |
| nōs | abdūcāmus |
| vōs | abdūcātis |
| eī / eae / ea | abdūcant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | abdūcerem |
| tū | abdūcerēs |
| is / ea / id | abdūceret |
| nōs | abdūcerēmus |
| vōs | abdūcerētis |
| eī / eae / ea | abdūcerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | abdūxerim |
| tū | abdūxerīs |
| is / ea / id | abdūxerit |
| nōs | abdūxerīmus |
| vōs | abdūxerītis |
| eī / eae / ea | abdūxerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | abdūxissem |
| tū | abdūxissēs |
| is / ea / id | abdūxisset |
| nōs | abdūxissēmus |
| vōs | abdūxissētis |
| eī / eae / ea | abdūxissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | abdūc |
| vōs | abdūcite |
Imperātīvus futūrum
| tū | abdūcitō |
| is / ea / id | abdūcitō |
| vōs | abdūcitōte |
| eī / eae / ea | abdūcuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | abdūcere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | abdūxisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | abductūrum esse |
Participium praesēns
| — | abdūcēns |
Participium futūrum
| — | abductūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | abdūcendī |
Gerundium (datīvus)
| — | abdūcendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | abdūcendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | abdūcendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | abductum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | abductū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | abdūcor |
| tū | abdūceris |
| is / ea / id | abdūcitur |
| nōs | abdūcimur |
| vōs | abdūciminī |
| eī / eae / ea | abdūcuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | abdūcēbar |
| tū | abdūcēbāris |
| is / ea / id | abdūcēbātur |
| nōs | abdūcēbāmur |
| vōs | abdūcēbāminī |
| eī / eae / ea | abdūcēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | abdūcar |
| tū | abdūcēris |
| is / ea / id | abdūcētur |
| nōs | abdūcēmur |
| vōs | abdūcēminī |
| eī / eae / ea | abdūcentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | abdūcar |
| tū | abdūcāris |
| is / ea / id | abdūcātur |
| nōs | abdūcāmur |
| vōs | abdūcāminī |
| eī / eae / ea | abdūcantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | abdūcerer |
| tū | abdūcerēris |
| is / ea / id | abdūcerētur |
| nōs | abdūcerēmur |
| vōs | abdūcerēminī |
| eī / eae / ea | abdūcerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | abdūcere |
| vōs | abdūciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | abdūcitor |
| is / ea / id | abdūcitor |
| eī / eae / ea | abdūcuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | abdūcī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | abductum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | abductum īrī |
Participium perfectum
| — | abductus |
Participium futūrum
| — | abdūcendus |