HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abdico — definition

Conjugation of abdico

Regular CEFR B1
[abˈdiː.koː]

to be against, disapprove of, reject, refuse, deny, forbid, disallow, condemn Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abdīcō
tū abdīcis
is / ea / id abdīcit
nōs abdīcimus
vōs abdīcitis
eī / eae / ea abdīcunt
Indicātīvus imperfectum
ego abdīcēbam
tū abdīcēbās
is / ea / id abdīcēbat
nōs abdīcēbāmus
vōs abdīcēbātis
eī / eae / ea abdīcēbant
Indicātīvus futūrum
ego abdīcam
tū abdīcēs
is / ea / id abdīcet
nōs abdīcēmus
vōs abdīcētis
eī / eae / ea abdīcent
Indicātīvus perfectum
ego abdīxī
tū abdīxistī
is / ea / id abdīxit
nōs abdīximus
vōs abdīxistis
eī / eae / ea abdīxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abdīxeram
tū abdīxerās
is / ea / id abdīxerat
nōs abdīxerāmus
vōs abdīxerātis
eī / eae / ea abdīxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abdīxerō
tū abdīxeris
is / ea / id abdīxerit
nōs abdīxerimus
vōs abdīxeritis
eī / eae / ea abdīxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego abdīcam
tū abdīcās
is / ea / id abdīcat
nōs abdīcāmus
vōs abdīcātis
eī / eae / ea abdīcant
Coniūnctīvus imperfectum
ego abdīcerem
tū abdīcerēs
is / ea / id abdīceret
nōs abdīcerēmus
vōs abdīcerētis
eī / eae / ea abdīcerent
Coniūnctīvus perfectum
ego abdīxerim
tū abdīxerīs
is / ea / id abdīxerit
nōs abdīxerīmus
vōs abdīxerītis
eī / eae / ea abdīxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abdīxissem
tū abdīxissēs
is / ea / id abdīxisset
nōs abdīxissēmus
vōs abdīxissētis
eī / eae / ea abdīxissent
Imperātīvus praesēns
tū abdīc
vōs abdīcite
Imperātīvus futūrum
tū abdīcitō
is / ea / id abdīcitō
vōs abdīcitōte
eī / eae / ea abdīcuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— abdīcere
Īnfīnītīvus perfectum
— abdīxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— abdictūrum esse
Participium praesēns
— abdīcēns
Participium futūrum
— abdictūrus
Gerundium (genitīvus)
— abdīcendī
Gerundium (datīvus)
— abdīcendō
Gerundium (accūsātīvus)
— abdīcendum
Gerundium (ablātīvus)
— abdīcendō
Supīnum (accūsātīvus)
— abdictum
Supīnum (ablātīvus)
— abdictū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abdīcor
tū abdīceris
is / ea / id abdīcitur
nōs abdīcimur
vōs abdīciminī
eī / eae / ea abdīcuntur
Indicātīvus imperfectum
ego abdīcēbar
tū abdīcēbāris
is / ea / id abdīcēbātur
nōs abdīcēbāmur
vōs abdīcēbāminī
eī / eae / ea abdīcēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abdīcar
tū abdīcēris
is / ea / id abdīcētur
nōs abdīcēmur
vōs abdīcēminī
eī / eae / ea abdīcentur
Coniūnctīvus praesēns
ego abdīcar
tū abdīcāris
is / ea / id abdīcātur
nōs abdīcāmur
vōs abdīcāminī
eī / eae / ea abdīcantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abdīcerer
tū abdīcerēris
is / ea / id abdīcerētur
nōs abdīcerēmur
vōs abdīcerēminī
eī / eae / ea abdīcerentur
Imperātīvus praesēns
tū abdīcere
vōs abdīciminī
Imperātīvus futūrum
tū abdīcitor
is / ea / id abdīcitor
eī / eae / ea abdīcuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— abdīcī
Īnfīnītīvus perfectum
— abdictum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— abdictum īrī
Participium perfectum
— abdictus
Participium futūrum
— abdīcendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary