HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← insusurro — definition

Conjugation of insusurro

Regular CEFR B2
[ĩː.sʊˈsʊr.roː]

to insinuate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnsusurrō
tū īnsusurrās
is / ea / id īnsusurrat
nōs īnsusurrāmus
vōs īnsusurrātis
eī / eae / ea īnsusurrant
Indicātīvus imperfectum
ego īnsusurrābam
tū īnsusurrābās
is / ea / id īnsusurrābat
nōs īnsusurrābāmus
vōs īnsusurrābātis
eī / eae / ea īnsusurrābant
Indicātīvus futūrum
ego īnsusurrābō
tū īnsusurrābis
is / ea / id īnsusurrābit
nōs īnsusurrābimus
vōs īnsusurrābitis
eī / eae / ea īnsusurrābunt
Indicātīvus perfectum
ego īnsusurrāvī
tū īnsusurrāvistī
is / ea / id īnsusurrāvit
nōs īnsusurrāvimus
vōs īnsusurrāvistis
eī / eae / ea īnsusurrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnsusurrāveram
tū īnsusurrāverās
is / ea / id īnsusurrāverat
nōs īnsusurrāverāmus
vōs īnsusurrāverātis
eī / eae / ea īnsusurrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnsusurrāverō
tū īnsusurrāveris
is / ea / id īnsusurrāverit
nōs īnsusurrāverimus
vōs īnsusurrāveritis
eī / eae / ea īnsusurrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnsusurrem
tū īnsusurrēs
is / ea / id īnsusurret
nōs īnsusurrēmus
vōs īnsusurrētis
eī / eae / ea īnsusurrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnsusurrārem
tū īnsusurrārēs
is / ea / id īnsusurrāret
nōs īnsusurrārēmus
vōs īnsusurrārētis
eī / eae / ea īnsusurrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnsusurrāverim
tū īnsusurrāverīs
is / ea / id īnsusurrāverit
nōs īnsusurrāverīmus
vōs īnsusurrāverītis
eī / eae / ea īnsusurrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnsusurrāvissem
tū īnsusurrāvissēs
is / ea / id īnsusurrāvisset
nōs īnsusurrāvissēmus
vōs īnsusurrāvissētis
eī / eae / ea īnsusurrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū īnsusurrā
vōs īnsusurrāte
Imperātīvus futūrum
tū īnsusurrātō
is / ea / id īnsusurrātō
vōs īnsusurrātōte
eī / eae / ea īnsusurrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— īnsusurrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— īnsusurrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnsusurrātūrum esse
Participium praesēns
— īnsusurrāns
Participium futūrum
— īnsusurrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— īnsusurrandī
Gerundium (datīvus)
— īnsusurrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— īnsusurrandum
Gerundium (ablātīvus)
— īnsusurrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— īnsusurrātum
Supīnum (ablātīvus)
— īnsusurrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnsusurror
tū īnsusurrāris
is / ea / id īnsusurrātur
nōs īnsusurrāmur
vōs īnsusurrāminī
eī / eae / ea īnsusurrantur
Indicātīvus imperfectum
ego īnsusurrābar
tū īnsusurrābāris
is / ea / id īnsusurrābātur
nōs īnsusurrābāmur
vōs īnsusurrābāminī
eī / eae / ea īnsusurrābantur
Indicātīvus futūrum
ego īnsusurrābor
tū īnsusurrāberis
is / ea / id īnsusurrābitur
nōs īnsusurrābimur
vōs īnsusurrābiminī
eī / eae / ea īnsusurrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnsusurrer
tū īnsusurrēris
is / ea / id īnsusurrētur
nōs īnsusurrēmur
vōs īnsusurrēminī
eī / eae / ea īnsusurrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnsusurrārer
tū īnsusurrārēris
is / ea / id īnsusurrārētur
nōs īnsusurrārēmur
vōs īnsusurrārēminī
eī / eae / ea īnsusurrārentur
Imperātīvus praesēns
tū īnsusurrāre
vōs īnsusurrāminī
Imperātīvus futūrum
tū īnsusurrātor
is / ea / id īnsusurrātor
eī / eae / ea īnsusurrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— īnsusurrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— īnsusurrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnsusurrātum īrī
Participium perfectum
— īnsusurrātus
Participium futūrum
— īnsusurrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary