HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← infero — definition

Conjugation of infero

Regular CEFR B1
[ˈĩː.fɛ.roː]

to carry, bring, put, place, or throw in, into, to, or upon somewhere or something; insert Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnferō
tū īnfers
is / ea / id īnfert
nōs īnferimus
vōs īnfertis
eī / eae / ea īnferunt
Indicātīvus imperfectum
ego īnferēbam
tū īnferēbās
is / ea / id īnferēbat
nōs īnferēbāmus
vōs īnferēbātis
eī / eae / ea īnferēbant
Indicātīvus futūrum
ego īnferam
tū īnferēs
is / ea / id īnferet
nōs īnferēmus
vōs īnferētis
eī / eae / ea īnferent
Indicātīvus perfectum
ego intulī
tū intulistī
is / ea / id intulit
nōs intulimus
vōs intulistis
eī / eae / ea intulērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego intuleram
tū intulerās
is / ea / id intulerat
nōs intulerāmus
vōs intulerātis
eī / eae / ea intulerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego intulerō
tū intuleris
is / ea / id intulerit
nōs intulerimus
vōs intuleritis
eī / eae / ea intulerint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnferam
tū īnferās
is / ea / id īnferat
nōs īnferāmus
vōs īnferātis
eī / eae / ea īnferant
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnferrem
tū īnferrēs
is / ea / id īnferret
nōs īnferrēmus
vōs īnferrētis
eī / eae / ea īnferrent
Coniūnctīvus perfectum
ego intulerim
tū intulerīs
is / ea / id intulerit
nōs intulerīmus
vōs intulerītis
eī / eae / ea intulerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego intulissem
tū intulissēs
is / ea / id intulisset
nōs intulissēmus
vōs intulissētis
eī / eae / ea intulissent
Imperātīvus praesēns
tū īnfer
vōs īnferte
Imperātīvus futūrum
tū īnfertō
is / ea / id īnfertō
vōs īnfertōte
eī / eae / ea īnferuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— īnferre
Īnfīnītīvus perfectum
— intulisse
Īnfīnītīvus futūrum
— illātūrum esse
Participium praesēns
— īnferēns
Participium futūrum
— illātūrus
Gerundium (genitīvus)
— īnferendī
Gerundium (datīvus)
— īnferendō
Gerundium (accūsātīvus)
— īnferendum
Gerundium (ablātīvus)
— īnferendō
Supīnum (accūsātīvus)
— illātum
Supīnum (ablātīvus)
— illātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnferor
tū īnferris
is / ea / id īnfertur
nōs īnferimur
vōs īnferiminī
eī / eae / ea īnferuntur
Indicātīvus imperfectum
ego īnferēbar
tū īnferēbāris
is / ea / id īnferēbātur
nōs īnferēbāmur
vōs īnferēbāminī
eī / eae / ea īnferēbantur
Indicātīvus futūrum
ego īnferar
tū īnferēris
is / ea / id īnferētur
nōs īnferēmur
vōs īnferēminī
eī / eae / ea īnferentur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnferar
tū īnferāris
is / ea / id īnferātur
nōs īnferāmur
vōs īnferāminī
eī / eae / ea īnferantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnferrer
tū īnferrēris
is / ea / id īnferrētur
nōs īnferrēmur
vōs īnferrēminī
eī / eae / ea īnferrentur
Imperātīvus praesēns
tū īnferre
vōs īnferiminī
Imperātīvus futūrum
tū īnfertor
is / ea / id īnfertor
eī / eae / ea īnferuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— īnferrī
Īnfīnītīvus perfectum
— illātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— illātum īrī
Participium perfectum
— illātus
Participium futūrum
— īnferendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary