HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← evoco — definition

Conjugation of evoco

Regular CEFR B1
[ˈeː.wɔ.koː]

to summon, to call out, to call forth Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ēvocō
tū ēvocās
is / ea / id ēvocat
nōs ēvocāmus
vōs ēvocātis
eī / eae / ea ēvocant
Indicātīvus imperfectum
ego ēvocābam
tū ēvocābās
is / ea / id ēvocābat
nōs ēvocābāmus
vōs ēvocābātis
eī / eae / ea ēvocābant
Indicātīvus futūrum
ego ēvocābō
tū ēvocābis
is / ea / id ēvocābit
nōs ēvocābimus
vōs ēvocābitis
eī / eae / ea ēvocābunt
Indicātīvus perfectum
ego ēvocāvī
tū ēvocāvistī
is / ea / id ēvocāvit
nōs ēvocāvimus
vōs ēvocāvistis
eī / eae / ea ēvocāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ēvocāveram
tū ēvocāverās
is / ea / id ēvocāverat
nōs ēvocāverāmus
vōs ēvocāverātis
eī / eae / ea ēvocāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ēvocāverō
tū ēvocāveris
is / ea / id ēvocāverit
nōs ēvocāverimus
vōs ēvocāveritis
eī / eae / ea ēvocāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ēvocem
tū ēvocēs
is / ea / id ēvocet
nōs ēvocēmus
vōs ēvocētis
eī / eae / ea ēvocent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēvocārem
tū ēvocārēs
is / ea / id ēvocāret
nōs ēvocārēmus
vōs ēvocārētis
eī / eae / ea ēvocārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ēvocāverim
tū ēvocāverīs
is / ea / id ēvocāverit
nōs ēvocāverīmus
vōs ēvocāverītis
eī / eae / ea ēvocāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ēvocāvissem
tū ēvocāvissēs
is / ea / id ēvocāvisset
nōs ēvocāvissēmus
vōs ēvocāvissētis
eī / eae / ea ēvocāvissent
Imperātīvus praesēns
tū ēvocā
vōs ēvocāte
Imperātīvus futūrum
tū ēvocātō
is / ea / id ēvocātō
vōs ēvocātōte
eī / eae / ea ēvocantō
Īnfīnītīvus praesēns
— ēvocāre
Īnfīnītīvus perfectum
— ēvocāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēvocātūrum esse
Participium praesēns
— ēvocāns
Participium futūrum
— ēvocātūrus
Gerundium (genitīvus)
— ēvocandī
Gerundium (datīvus)
— ēvocandō
Gerundium (accūsātīvus)
— ēvocandum
Gerundium (ablātīvus)
— ēvocandō
Supīnum (accūsātīvus)
— ēvocātum
Supīnum (ablātīvus)
— ēvocātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ēvocor
tū ēvocāris
is / ea / id ēvocātur
nōs ēvocāmur
vōs ēvocāminī
eī / eae / ea ēvocantur
Indicātīvus imperfectum
ego ēvocābar
tū ēvocābāris
is / ea / id ēvocābātur
nōs ēvocābāmur
vōs ēvocābāminī
eī / eae / ea ēvocābantur
Indicātīvus futūrum
ego ēvocābor
tū ēvocāberis
is / ea / id ēvocābitur
nōs ēvocābimur
vōs ēvocābiminī
eī / eae / ea ēvocābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ēvocer
tū ēvocēris
is / ea / id ēvocētur
nōs ēvocēmur
vōs ēvocēminī
eī / eae / ea ēvocentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēvocārer
tū ēvocārēris
is / ea / id ēvocārētur
nōs ēvocārēmur
vōs ēvocārēminī
eī / eae / ea ēvocārentur
Imperātīvus praesēns
tū ēvocāre
vōs ēvocāminī
Imperātīvus futūrum
tū ēvocātor
is / ea / id ēvocātor
eī / eae / ea ēvocantor
Īnfīnītīvus praesēns
— ēvocārī
Īnfīnītīvus perfectum
— ēvocātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēvocātum īrī
Participium perfectum
— ēvocātus
Participium futūrum
— ēvocandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary