HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← emoveo — definition

Conjugation of emoveo

Regular CEFR B1
[eːˈmɔ.we.oː]

to move out or away, remove; dislodge; expel Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmoveō
tū ēmovēs
is / ea / id ēmovet
nōs ēmovēmus
vōs ēmovētis
eī / eae / ea ēmovent
Indicātīvus imperfectum
ego ēmovēbam
tū ēmovēbās
is / ea / id ēmovēbat
nōs ēmovēbāmus
vōs ēmovēbātis
eī / eae / ea ēmovēbant
Indicātīvus futūrum
ego ēmovēbō
tū ēmovēbis
is / ea / id ēmovēbit
nōs ēmovēbimus
vōs ēmovēbitis
eī / eae / ea ēmovēbunt
Indicātīvus perfectum
ego ēmōvī
tū ēmōvistī
is / ea / id ēmōvit
nōs ēmōvimus
vōs ēmōvistis
eī / eae / ea ēmōvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ēmōveram
tū ēmōverās
is / ea / id ēmōverat
nōs ēmōverāmus
vōs ēmōverātis
eī / eae / ea ēmōverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ēmōverō
tū ēmōveris
is / ea / id ēmōverit
nōs ēmōverimus
vōs ēmōveritis
eī / eae / ea ēmōverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmoveam
tū ēmoveās
is / ea / id ēmoveat
nōs ēmoveāmus
vōs ēmoveātis
eī / eae / ea ēmoveant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmovērem
tū ēmovērēs
is / ea / id ēmovēret
nōs ēmovērēmus
vōs ēmovērētis
eī / eae / ea ēmovērent
Coniūnctīvus perfectum
ego ēmōverim
tū ēmōverīs
is / ea / id ēmōverit
nōs ēmōverīmus
vōs ēmōverītis
eī / eae / ea ēmōverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ēmōvissem
tū ēmōvissēs
is / ea / id ēmōvisset
nōs ēmōvissēmus
vōs ēmōvissētis
eī / eae / ea ēmōvissent
Imperātīvus praesēns
tū ēmovē
vōs ēmovēte
Imperātīvus futūrum
tū ēmovētō
is / ea / id ēmovētō
vōs ēmovētōte
eī / eae / ea ēmoventō
Īnfīnītīvus praesēns
— ēmovēre
Īnfīnītīvus perfectum
— ēmōvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēmōtūrum esse
Participium praesēns
— ēmovēns
Participium futūrum
— ēmōtūrus
Gerundium (genitīvus)
— ēmovendī
Gerundium (datīvus)
— ēmovendō
Gerundium (accūsātīvus)
— ēmovendum
Gerundium (ablātīvus)
— ēmovendō
Supīnum (accūsātīvus)
— ēmōtum
Supīnum (ablātīvus)
— ēmōtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmoveor
tū ēmovēris
is / ea / id ēmovētur
nōs ēmovēmur
vōs ēmovēminī
eī / eae / ea ēmoventur
Indicātīvus imperfectum
ego ēmovēbar
tū ēmovēbāris
is / ea / id ēmovēbātur
nōs ēmovēbāmur
vōs ēmovēbāminī
eī / eae / ea ēmovēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ēmovēbor
tū ēmovēberis
is / ea / id ēmovēbitur
nōs ēmovēbimur
vōs ēmovēbiminī
eī / eae / ea ēmovēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmovear
tū ēmoveāris
is / ea / id ēmoveātur
nōs ēmoveāmur
vōs ēmoveāminī
eī / eae / ea ēmoveantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmovērer
tū ēmovērēris
is / ea / id ēmovērētur
nōs ēmovērēmur
vōs ēmovērēminī
eī / eae / ea ēmovērentur
Imperātīvus praesēns
tū ēmovēre
vōs ēmovēminī
Imperātīvus futūrum
tū ēmovētor
is / ea / id ēmovētor
eī / eae / ea ēmoventor
Īnfīnītīvus praesēns
— ēmovērī
Īnfīnītīvus perfectum
— ēmōtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēmōtum īrī
Participium perfectum
— ēmōtus
Participium futūrum
— ēmovendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary