HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← emitto — definition

Conjugation of emitto

Regular CEFR B1
[eːˈmɪt.toː]

to send forth, emit, discharge Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmittō
tū ēmittis
is / ea / id ēmittit
nōs ēmittimus
vōs ēmittitis
eī / eae / ea ēmittunt
Indicātīvus imperfectum
ego ēmittēbam
tū ēmittēbās
is / ea / id ēmittēbat
nōs ēmittēbāmus
vōs ēmittēbātis
eī / eae / ea ēmittēbant
Indicātīvus futūrum
ego ēmittam
tū ēmittēs
is / ea / id ēmittet
nōs ēmittēmus
vōs ēmittētis
eī / eae / ea ēmittent
Indicātīvus perfectum
ego ēmīsī
tū ēmīsistī
is / ea / id ēmīsit
nōs ēmīsimus
vōs ēmīsistis
eī / eae / ea ēmīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ēmīseram
tū ēmīserās
is / ea / id ēmīserat
nōs ēmīserāmus
vōs ēmīserātis
eī / eae / ea ēmīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ēmīserō
tū ēmīseris
is / ea / id ēmīserit
nōs ēmīserimus
vōs ēmīseritis
eī / eae / ea ēmīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmittam
tū ēmittās
is / ea / id ēmittat
nōs ēmittāmus
vōs ēmittātis
eī / eae / ea ēmittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmitterem
tū ēmitterēs
is / ea / id ēmitteret
nōs ēmitterēmus
vōs ēmitterētis
eī / eae / ea ēmitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego ēmīserim
tū ēmīserīs
is / ea / id ēmīserit
nōs ēmīserīmus
vōs ēmīserītis
eī / eae / ea ēmīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ēmīsissem
tū ēmīsissēs
is / ea / id ēmīsisset
nōs ēmīsissēmus
vōs ēmīsissētis
eī / eae / ea ēmīsissent
Imperātīvus praesēns
tū ēmitte
vōs ēmittite
Imperātīvus futūrum
tū ēmittitō
is / ea / id ēmittitō
vōs ēmittitōte
eī / eae / ea ēmittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— ēmittere
Īnfīnītīvus perfectum
— ēmīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēmissūrum esse
Participium praesēns
— ēmittēns
Participium futūrum
— ēmissūrus
Gerundium (genitīvus)
— ēmittendī
Gerundium (datīvus)
— ēmittendō
Gerundium (accūsātīvus)
— ēmittendum
Gerundium (ablātīvus)
— ēmittendō
Supīnum (accūsātīvus)
— ēmissum
Supīnum (ablātīvus)
— ēmissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmittor
tū ēmitteris
is / ea / id ēmittitur
nōs ēmittimur
vōs ēmittiminī
eī / eae / ea ēmittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego ēmittēbar
tū ēmittēbāris
is / ea / id ēmittēbātur
nōs ēmittēbāmur
vōs ēmittēbāminī
eī / eae / ea ēmittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ēmittar
tū ēmittēris
is / ea / id ēmittētur
nōs ēmittēmur
vōs ēmittēminī
eī / eae / ea ēmittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmittar
tū ēmittāris
is / ea / id ēmittātur
nōs ēmittāmur
vōs ēmittāminī
eī / eae / ea ēmittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmitterer
tū ēmitterēris
is / ea / id ēmitterētur
nōs ēmitterēmur
vōs ēmitterēminī
eī / eae / ea ēmitterentur
Imperātīvus praesēns
tū ēmittere
vōs ēmittiminī
Imperātīvus futūrum
tū ēmittitor
is / ea / id ēmittitor
eī / eae / ea ēmittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— ēmittī
Īnfīnītīvus perfectum
— ēmissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēmissum īrī
Participium perfectum
— ēmissus
Participium futūrum
— ēmittendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary