Wateya kevçî | Babel Free

Pênase

1. Alavek destikdirêj, devpan û kûr e ku mirov pê xwarinê ji sênîkê dibe devê xwe; bi taybetî xwarinên ron
2. Her alavê mîna kevçî.

Mînak

“Xwarina xwe ji qiraxa firaxê bixwin, kevçiyê xwe mavêjin serê firaxê.”

“Kevçî kevçî avê lêkini li destê bûkê, berî zavê kin. Mala zavê wer kort e; Van mizrîban şort û şort in. Bûkê megrî, zava xort e.”

“Hevris bi piranî devî ne, lê carina jî dibin dar... Meriv ji darên wan kêrika rûn, hesk, çoçik, kevçî û tiştên weha çêdike.”

“Wekî tu zanî ku bizineke min jî tune, nexwe tu çima bi kevçî mast dixwî!?”

“Emr weke pelê daran xwe li tunebûnan pêça, kevçiyên gund û cîranan li dawetên cin û periyan.”

“Dozerê kevçiyê xwe da bin axê û rakir.”

Asta CEFR