Wateya henase | Babel Free

Pênase

Hewayê ku mirov di dev û difinên xwe re tîne û dibe.

Mînak

“Gava ku Raymond destê xwe avêtibû newqa wê û mist dabû bedena wê, gava ku henaseya xwe ya germ bera ser gerdena wê dabû, bi lêvên xwe yên bizotî ew dabû ber ramûsanan, çima dengê xwe dernexistibû Cécileê?”

“Ger me wê şevê êrîş bikira û ew zarok tûne biban, heya henaseya dawî a jiyana xwe, minê êşa wijdan bikişanda.”

“Wan tim xwe jê pirr dûr dikirin, digeriyan ku tiştan bi henaseka dirêj û razîkirinekê çareser bikin, ev sedema ku dihîşt alîgirêd me bê hêvî bibin, bê ku destêd xwe deynin ser birîna bûyeran.”

“Qurtek din lê da û henaseyek kûr kêşa. Serê xwe rakir û bi berdana dûkêl re çavê xwe da derî.”

Asta CEFR