Wateya goçik | Babel Free

Pênase

1. Guh.
2. Guh; organê bihîstinê; herdu beşên leşî yên ku deng pê tên bihîstin. Ev peyv bi taybetî li herêma Dîlokê tê bikaranîn.

Mînak

“[Kesekî bi bernavê] "Gundê Qaşan" [ji Elbistanê], sehetxweş ku te behsa "guçik" kir. Ew forma biçûkkirinê yan şîrînkirinê (dîmînutîv) e û ji "gu(h)+çik". Bi giştî di kurmancî de biçûkirin bi "-k, -ik, -ok" e lê carine bi "-çik, -çk" jî dibe. Herwiha balkêş e ku di soranî de jî li hin deveran li cihê peyva normal "gwê" (guh) peyva "gwêçke" (wek "guçik"a we) tê gotin.”

“Li devera Akrêya başûrê Kurdistanê jî "guçik" e.”

Asta CEFR