Wateya şepirze | Babel Free

Pênase

1. dilpêşewat, miskîn, ew kesê/a ku dialoze.
2. mirovê gelek mijûl û bi kar, epilî

Mînak

“Ji birçînan serê wî hêj, çavên wî kor bibûn. Di halêkî wisa şepirze de bû ku êdî mirina xwe dabû ber çavên xwe.”

“Ji kerb û kînê da rengê wî yê reş buy.. Bêhna wî li çi nahêt. Berdewam yê dihêt û diçît, wekî mirovekê şepirze û rê lê berze.”

“Gava ku Egît namê dixûne, dibîne ku Fêriîkê kurr wî nivîsîye, ku Ana miriye û rewşa wan jî pirr şepirze ye.”

Asta CEFR