Coniugazione di transigere
tranˈsid͡ʒereaccomodare una lite rinunciando alle proprie pretese e addivenendo a un accordo Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | transigo |
| tu | transigi |
| lui / lei / Lei | transige |
| noi | transigiamo |
| voi | transigete |
| loro | transigono |
Imperfetto
| io | transigevo |
| tu | transigevi |
| lui / lei / Lei | transigeva |
| noi | transigevamo |
| voi | transigevate |
| loro | transigevano |
Passato remoto
| io | transigei |
| tu | transigesti |
| lui / lei / Lei | transigé |
| noi | transigemmo |
| voi | transigeste |
| loro | transigerono |
Futuro
| io | transigerò |
| tu | transigerai |
| lui / lei / Lei | transigerà |
| noi | transigeremo |
| voi | transigerete |
| loro | transigeranno |
Condizionale
| io | transigerei |
| tu | transigeresti |
| lui / lei / Lei | transigerebbe |
| noi | transigeremmo |
| voi | transigereste |
| loro | transigerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | transiga |
| tu | transiga |
| lui / lei / Lei | transiga |
| noi | transigiamo |
| voi | transigiate |
| loro | transigano |
Imperfetto
| io | transigessi |
| tu | transigessi |
| lui / lei / Lei | transigesse |
| noi | transigessimo |
| voi | transigeste |
| loro | transigessero |
Imperativo
Affermativo
| tu | transigi |
| lui / lei / Lei | transiga |
| noi | transigiamo |
| voi | transigete |
| loro | transigano |